Opis
Kelham Hall | Newark, hrabstwo Nottinghamshire Oglądanie: wtorek, 22 września 2026 r., od godz. 12:00 Aukcja: środa, 23 września 2026 r., godz. 12:00 Miejsce: Kelham Hall Main Street, Newark, Nottinghamshire NG23 5QX Nr rejestracyjny: BGB 493 Nr podwozia: 12269/ G10 Przegląd techniczny (MOT): Zwolniony z przeglądu. Wyjątkowo późny egzemplarz modelu LG45, wyposażony w mocniejszy silnik Sanction 4 oraz skrzynię biegów G10 z centralną zmianą biegów. Jeden z zaledwie 93 zachowanych egzemplarzy modelu LG45 znanych Lagonda Club. Obecny właściciel posiada samochód od 1995 roku, a konserwacją zajmuje się renomowany specjalista marki, David Wall. Rzadki i elegancki model z okresu-Vintage „Thoroughbred”. LG45, znany jako pierwszy projekt Lagondy nadzorowany przez legendarnego inżyniera – a niedawno mianowanego dyrektora technicznego LG Motors (Staines) Ltd – W. O. Bentleya, został wprowadzony na rynek pod koniec września 1935 roku. Chociaż nowy model miał ten sam rozstaw osi wynoszący 10 stóp i 9 cali, co jego poprzednicy – modele M45 Rapide i M45A – charakteryzował się znacznie niższym poziomem hałasu, wibracji i szorstkości jazdy. Podwozie, wykonane z masywnej ramy drabinkowej o przekroju kanałowym, charakteryzowało się zmienionym rozmieszczeniem poprzeczek (w celu uzyskania większej przestrzeni na nogi z tyłu), bardziej miękkimi półeliptycznymi sprężynami jezdnymi, regulowanymi hydraulicznymi amortyzatorami, dwiema prefabrykowanymi przegrodami oraz przednim zderzakiem stabilizującym drgania. Inne udoskonalenia obejmowały system „Jackall” firmy Smiths (którego elementy sterujące były zazwyczaj umieszczone w zamontowanej z boku „atrapowej” osłonie koła zapasowego), jednorazowy system smarowania Tecalemit oraz czterokołowe hamulce bębnowe firmy Girling. Napędzany zmodyfikowaną wersją potężnego sześciocylindrowego silnika rzędowego Meadows OHV o pojemności 4453 cm³, model LG45 był dodatkowo wyposażony w czterobiegową manualną skrzynię biegów z częściową synchronizacją oraz wytrzymałe sprzęgło firmy Borg and Beck. Model ten, początkowo dostępny w wersjach sedan, tourer, drophead coupe lub jako samo podwozie, należał do najszybszych samochodów drogowych swoich czasów (większość wersji zamkniętych osiągała prędkość ponad 90 mil na godzinę, a niektóre wersje otwarte podobno przekraczały 100 mil na godzinę). Pomimo fantastycznego sezonu 1936, w którym cztery samochody wyścigowe przygotowane przez Fox & Nicholl wyróżniły się w Grand Prix Francji (1. miejsce w klasie), Grand Prix Belgii (1. miejsce w klasie), w Ards Tourist Trophy (2. miejsce w klasie) oraz w wyścigu BRDC 500 Mile Race (3. miejsce w klasyfikacji ogólnej), model LG45 został wycofany z produkcji w następnym roku po wyprodukowaniu około 278 egzemplarzy (choć uważa się, że do dziś zachowało się jedynie około 93). Najdroższym modelem w gamie LG45 było drophead coupe, zaprojektowane przez Franka Feeleya (prawdopodobnie najbardziej utalentowanego brytyjskiego projektanta swojego pokolenia). Niezwykle elegancki, kosztował 1 220 funtów (o około 170 funtów więcej niż jego odpowiedniki w wersjach Tourer czy Rapide), a mimo to nie brakowało na niego zamówień. Zlecono Harry'emu Weslake'owi zwiększenie mocy silnika Meadows, w związku z czym zaprojektował on nową głowicę cylindrów z wbudowanym kolektorem dolotowym, większą powierzchnią zaworów i lepszym chłodzeniem. Znana jako Sanction 3, powstała w ten sposób jednostka silnikowa weszła do produkcji w lipcu 1936 roku. Zaledwie miesiąc później pojawiła się gruntownie zmodyfikowana skrzynia biegów G10, wyposażona w synchronizatory na 2., 3. i 4. biegu. Ostatnie egzemplarze modelu LG45 były wyposażone w jeszcze mocniejszy silnik Sanction 4, który został przeniesiony do modelu LG6 i stanowił szczytowy punkt rozwoju rzędowej szóstki Meadowsa (silnika, który miał na swoim koncie zwycięstwa zarówno w Rajdzie Monte Carlo, jak i w 24-godzinnym wyścigu Le Mans). Jeden z ostatnich egzemplarzy modelu LG45, wyposażony w poszukiwany silnik Sanction 4 oraz czterobiegową manualną skrzynię biegów Meadows G10 z centralną zmianą biegów, o numerze podwozia 12269/ G10, został po ukończeniu wysłany do Glasgow; prawdopodobnie do szkockiego dystrybutora marki Lagonda, firmy D. Carlaw & Sons. Po raz pierwszy zarejestrowany jako „BGB 493” 22 listopada 1937 r., początkowo posiadał nadwozie typu Pillarless Sports Saloon. Podobno podczas II wojny światowej samochód ten był wycofany z eksploatacji, LG45 miał zjechane zaledwie 14 600 mil w momencie, gdy drugi właściciel, George Kirkwood Esq, nabył go od firmy James M. Inglis Automobiles Ltd z Edynburga 23 października 1948 r. za pokaźną sumę 1 185 funtów. Samochód był dobrze utrzymywany w okresie, gdy należał do pana Kirkwooda, który przejechał nim kolejne 110 000 mil, zanim sprzedał go 16 września 1965 r. znanemu kolekcjonerowi samochodów marki Lagonda, panu J. A. E. (Elliotowi) Elderowi. Pod koniec kolejnej dekady samochód trafił do Belgii, gdzie należał do Daniela Olislaegersa, a w 1991 r. ten bezsłupkowy sportowy sedan powrócił do Wielkiej Brytanii. Cztery lata później samochód trafił do obecnego właściciela, a wkrótce potem model LG45 został powierzony specjaliście od tej marki, Davidowi Wallowi z Wroxham, który od tamtej pory zajmuje się głównie jego konserwacją. Samochód został ulepszony dzięki zabiegom dotyczącym silnika, układu chłodzenia, hamulców i zawieszenia, nie wspominając o nowej wiązce przewodów elektrycznych. Lagonda była w dobrym stanie, gdy w 2005 r. w wyniku nieszczęśliwego wypadku stoczyła się tyłem w dół wzgórza i uderzyła w kamienny mur z krzemienia. Chociaż podwozie pozostało nienaruszone, karoseria sedana uległa uszkodzeniom uniemożliwiającym opłacalną naprawę. Colin Mallett, wieloletni członek Lagonda Club, pozyskał elementy z innego egzemplarza LG45 (podwozie 12016), który był przerabiany na samochód zespołu Fox & Nicholl „Evocation”, nadwozie Drophead Coupe (wraz z tapicerką), które obecnie zdobi podwozie 12269/ G10, prawdopodobnie początkowo służyło jako prototyp fabryczny. Lżejsze i bardziej smukłe niż późniejsze wersje, nadwozie charakteryzuje się mniejszymi przednimi...
