Beschrijving
PRIJS VERLAAGD Een bijzonder mooi voorbeeld van de 'Tickford' cabriolet, een ontwerp met een snel en gemakkelijk, zwengelend dakmechanisme dat door één persoon bediend kan worden. Zelfs met het dak open biedt het ontwerp een relatief tochtvrije, knusse accommodatie. De auto behoorde enkele jaren geleden toe aan Mike Berry, bekend om zijn vooroorlogse auto's van hoge kwaliteit, en wordt aangeboden in uitstekende staat, met mooi lakwerk en een zeer goed uitgevoerd Connolly lederen interieur, en met een motorrevisie nog niet zo lang geleden. Goed uitgerust met een prachtige set lampen en claxons, waaronder P100 'bullseye' koplampen, PLG40 middenlamp, dubbele 'Owleye' en een mooie driehoekige achterlamp, enz. Dubbele zij gemonteerde reservewielen, allemaal met 'Ace' schijven gemonteerd, alles correct onder de motorkap, de lijst gaat maar door! Naast dit alles is de auto onlangs voorzien van een overdrive, waardoor de toch al mooie auto nog mooier is geworden. MoT getest. Bekijk de video's op onze website Chassisnummer GRW52 registratienummer XJ 5555 Snippets: Snippers: De man die de Britse regering financierde Harry Marland(1875/ 1959) was zo rijk dat hij niet alleen drie huizen bezat - Broomholm in Langholm; Hale Carr in Hale en Tusthall House, Tunbridge Wells - maar in de Tweede Wereldoorlog leende hij de Britse regering een deel van zijn fortuin (gratis) voor de duur van de oorlog! Toen hij de GRW52 kocht, registreerde hij de auto aanvankelijk bij Hale Carr, maar in 1938 wijzigde hij het adres in Rusthall House. Harry "Lucky" Marland begon zijn werkende leven toen hij 12 was en 5 shilling per week verdiende. Toen hij 21 was, was hij assistent reclamemanager bij een Londens bedrijf. Aan het begin van de jaren 1910 werd hij directeur van het chemiebedrijf E. Griffiths Hughes Ltd en in 1911 introduceerde hij "Kruscehn Salts" op de Britse en Amerikaanse markt. De advertenties voor Kruschen Salts toonden een volwassen man die over een trapleuning naar beneden gleed en er werd altijd gezegd dat dit Harry Marland was! Andere producten van het bedrijf waren onder andere Digestif Rennie & Radox Badzout. In 1934 werd het bedrijf naar de beurs gebracht en binnen 20 jaar had het bedrijf meer dan 30 dochterondernemingen en in 1960 werden ze overgenomen door Aspro-Nicholas Ltd. Toen Harry Marland in 1959 overleed, werd zijn nalatenschap geschat op meer dan £500. 000, wat vandaag de dag rond de £10 miljoen zou zijn. De 2e eigenaar van GRW52 was ook een medicijnman - Dr Guy Chandler Milner die een 3e generatie arts was. Zijn grootvader Ralph Milner (1818/ 82) was een chirurg die praktiseerde op Oldfield Lane, Salford en bekend stond als "2e Oldfield Lane dokter" - de 1e was Dr E. Taylor naar wie Ralph zijn zoon Edmund T. Milner vernoemde die ook medicijnen studeerde en de 3e Oldfield Lane dokter werd! Tijdens WO II diende Dr Guy Milner (1902/ 87) op de destroyer HMS Venomous voordat hij een specialist in tandheelkunde werd en Hon. Surgeon in het Addenbrooke Hospital. In 1956 publiceerde Dr. Milner "Some of the answers" dat bestond uit zijn antwoorden aan patiënten die hem geconsulteerd hadden. In de jaren 1990 was GRW52 bij Mike Berry en werd de auto gebruikt tijdens de televisieserie "The Thief Taker".
