Beschrijving
Details:
Een nieuw aanbod bij Oldtimer Australia is deze ongelooflijke Bugatti Type 51 Grand Prix van Pur Sang.
Terug in de jaren 1920 en 1930 kon Argentinië tegen bijna elk Europees land opboksen. Het was dé plek waar de rijke Europeanen naartoe kwamen om te ontsnappen aan de oorlogsomstandigheden. Buenos Aires werd vaak aangeduid als de Paris van het Zuiden. Ze brachten alles mee wat ze uit Europa hadden en daardoor werd Argentinië bekend als leider in wijnbouw, paardenraces, polo en natuurlijk autosport.
Sommige van ’s werelds grootste auto’s, van merken als Bugatti, Mercedes-Benz en Alfa Romeo, werden nieuw in relatief significante aantallen in Argentinië geleverd. Echter, toen de eigenaren onderdelen nodig hadden, moesten ze deze nog steeds uit Europa bestellen en het duurde vaak maanden voordat ze arriveerden. Als gevolg daarvan moesten monteurs wanneer er iets kapot ging innovatief en creatief zijn. Nood is de moeder van uitvinding en dit resulteerde in serieus vakmanschap ontwikkeld in een hoogopgeleide workforce.
Pur Sang Argentina werd meer dan veertig jaar geleden opgericht en heeft wortels stevig verankerd in het industriële verleden van het land. Het bedrijf werd in de jaren ’80 opgericht in Paraná, een stad zo’n 500 km ten noorden van Buenos Aires. Al snel kreeg het een uitstekende reputatie voor het maken van uitstekende toolroom-kopieën van Bugatti’s uit de jaren 1920 en 1930. In recentere tijden bouwen ze Alfa Romeo- en Mercedes-Benz-recreaties uit dezelfde periode.
De Bugatti Type 51 door Pur Sang is geproduceerd volgens originele fabrieksspecificaties, zowel in ontwerp als materiaal. Hoewel de auto’s van Pur Sang dichtbij toolroom-kopieën liggen, doen ze subtiele verbeteringen en kleine aanpassingen. De meeste hiervan zijn niet zichtbaar maar zorgen voor een betrouwbaardere en bruikbaardere auto. De toepassing van geforceerde zuigers, glijlagers en moderne oliedichtingen om de motor, versnellingsbak en achteras oliedicht te maken heeft geholpen de prestaties te verhogen terwijl het onderhoud werd verminderd. Het frame wordt met de hand gevormd op dezelfde manier als in de jaren dertig door Bugatti werd gebouwd.
De huidige eigenaar bestelde deze auto rechtstreeks bij Pur Sang, Argentina in oktober 2006 en nam de auto in juli 2007 in ontvangst. Hij besloot meteen de auto verder te verbeteren met modificaties waaronder: de vervaardiging en installatie van een nieuw inlaatspruingstuk, de bevestiging van een 2 inch SU-carburateur, elektronische ontsteking en een gemodificeerde Magneto. Hij monteerde ook een elektrische brandstofpomp.
De eigenaar heeft de Type 51 gebruikt en ervan genoten tijdens diverse clubsritten en sociale uitjes, maar hij is een perfectionist en werd gefrustreerd door lichte oppervlakkige corrosie die op de onbehandelde stalen onderdelen van de auto opdook. Zijn oplossing was de auto naar de gerespecteerde klassieke auto-restauratiespecialisten Historic and Vintage Restoration (HVR) in Melbourne te brengen om alle onbehandelde stalen onderdelen te nickeleren. Tegelijk besloot hij de auto opnieuw te laten schilderen en een nieuwe set periodiek juiste alloy-wielen van Crosthwaite & Gardiner in het VK te laten monteren. Dit werk werd ongeveer vijf jaar geleden voltooid.
Vandaag presenteert deze Type 51 zich als een nieuwe auto. Het opvallende geel-over-zwart kleurenschema staat geweldig bij de auto en de lak verkeert nog steeds in uitstekende conditie. Je moet goed kijken om eventuele onvolkomenheden te vinden. De enige die we vonden is een kleine chip op de bovenzijde van de motorkap. Alle exterieurtrim, inclusief de kenmerkende radiateur, is eveneens goed gepresenteerd.
De wielen zijn voorzien van zachte Dunlop Racing-banden maat 5. 00-19 voor- en achterwiel. Zowel de wielen als de banden verkeren in uitstekende conditie.
Het interieur is functioneel maar heel basic zoals je van zo’n auto mag verwachten. Alles verkeert in uitstekende staat en ziet er vrijwel uit als nieuw.
Hoe langer je naar de auto kijkt, hoe meer details je zult opmerken. De duivel zit in de details en enkele kenmerken zijn de delicate versnelling- en handremhendels, de veiligheidsdraad voor de buitenste bouten, de leren banden om de motorkap vast te zetten en natuurlijk de ‘oh zo coole’ motorkapmascotte!
De originele Bugatti Type 51’s zijn niet te onderschatten als het gaat om prestaties. Met een gezonde 160 pk uit zijn supercharged, dubbele bovenliggende nokkenas, rechte acht, 2, 3 liter motor en de auto die slechts ongeveer 800 kg weegt… ze waren buitengemeen snel! Onze Bugatti Type 51 door Pur Sang zou waarschijnlijk een originele auto overtreffen en zelfs volgens de hedendaagse normen is het een erg snelle en capabele auto.
Rijden met deze auto is een ongelooflijke ervaring. Het begint al bij het starten van de auto. Je kunt niet zomaar naar binnen springen, de sleutel omdraaien, de motor laten draaien en wegrijden. Er is een proces te volgen, maar zodra je alle stappen hebt voltooid, word je beloond met een magnifieke symfonie van de juwelen-motor en de relatief onopvallende dubbele uitlaatpijpen. De auto is wat krakerig bij het starten, maar binnen korte tijd draait de motor op alle acht cilinders. De instructies zijn: wachten tot alles is opgewarmd voordat je de auto de weg op gaat.
De positie van de versnelling is vrij interessant. De auto is rechts-gestuurd en zoals veel soortgelijke auto’s uit deze periode heeft hij een rechterhendel. De poort zit in de auto en de hendel steekt schuin door de carrosserie naar buiten. Dit creëert een vrij interessante ervaring wanneer je rijdt, maar je went er snel aan. Zodra je de schakels onder de knie hebt, is de rijervaring zeer belonend.
Buiten op de weg is deze auto ontzettend leuk om te rijden. Hij is snel, responsief en zeer wendbaar. Hij voelt zich ook verrassend solide aan op de weg. De auto is uitgerust met originele trommelremmen rondom en ook daar moet je aan wennen, maar ze trekken de auto wel goed tot stilstand in rechte lijn wanneer dat nodig is. De motor in deze auto is ‘iets speciaals’ en hij wil gewoon gaan. Hebben we het geluid genoemd… geweldig!
We kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe het moet zijn geweest om zo’n auto in de jaren dertig te bezitten en ermee te rijden.
Sinds de aankomst in Australië is de auto spaarzaam gebruikt. De eigenaar schat dat hij waarschijnlijk slechts zo’n 800 km heeft gereden, het grootste deel daarvan voor de werkzaamheden door HVR.
Deze auto is gedocumenteerd in Bob King’s fantastische boek – Bugatti’s in Australia and New Zealand 1920-2012.
Hoogtepunten:
- Prachtig gepresenteerde recreatie van een iconische prewar sportwagen.
- Aangedreven door een supercharged, dubbele bovenliggende nokkenas, rechte acht van 2, 3 liter capaciteit.
- Geweldige kleurstelling.
- Recent opgefrist tot een zeer hoge standaard door HVR.
- Klaar om te tonen, te gebruiken en te genieten
Prijs AUD 399. 950
Achtergrond:
Ettore Bugatti werd geboren in Milaan, Italië op 15 september 1881. Hij maakte deel uit van een zeer ondernemende en creatieve familie. Zijn grootvader was een architect en beeldhouwer, zijn vader een ontwerper van meubels en sieraden van enige betekenis en andere familieleden waren beeldhouwers en kunstenaars. Ettore was geobsedeerd door de evolutie van de automobiel en bouwde in 1898 zijn eerste auto als tiener. In de komende tien jaar bouwde hij een aantal auto’s, maar het was pas op 1 januari 1910 dat hij Automobiles Ettore Bugatti oprichtte in de toenmalige Duitse stad Molsheim, Alsace. Bugatti begon serieus auto’s te bouwen en de Type 13 wordt tegenwoordig beschouwd als de eerste echte Bugatti. De Eerste Wereldoorlog bleek een tijdelijke blokkade voor Bugatti en nadat het Verdrag van Versailles op 28 juli 1919 getekend werd, ging het werk weer verder! Na de oorlog werd de regio Alsace Frans en Ettore Bugatti verloor geen tijd om zijn energie op auto’s te richten. Op het laatste moment wist Bugatti een stand te krijgen op de 15e Paris Motor Show in oktober 1919. Hij toonde drie lichte auto’s en niet verrassend waren ze allemaal nauw gebaseerd op hun pre-oorlogse tegenhangers. Elk model was voorzien van dezelfde overhead-camshaft 4-cilinder motor van 1. 368cc met vier kleppen per cilinder. De drie auto’s waren de Type 13 (gebouwd op een 2. 000 wielbasis), de Type 22 (gebouwd op een 2. 250 mm wielbasis) en de Type 23 (gebouwd op een 2. 400 mm wielbasis).
De Bugatti-naam werd al snel synoniem met hoogprestatieauto’s. Hun wegauto’s werden gekocht door de rijken en beroemdheden en hun raceauto’s domineerden op circuits wereldwijd. Tegen het midden van de jaren 1930 runde de zoon van Ettore Bugatti, Jean, feitelijk de fabriek en hield toezicht op de productie van de auto’s, terwijl Ettore het grootste deel van zijn tijd in Parijs doorbracht. De tijden waren goed, maar dingen veranderden snel en toen Jean Bugatti werd gedood tijdens testrijden op een Type 57-raceauto in augustus 1939 begon het eind. De Tweede Wereldoorlog breidde zich kort daarna uit en de Bugatti-fabriek werd vrijwel vernietigd en in beslag genomen. De oorlog eindigde in september 1945 en pogingen om de fabriek te herstarten waren uiteindelijk vruchteloos… Ettore Bugatti stierf in augustus 1947. Een handvol auto’s werd gebouwd van 1945 tot aan het moment waarop de oorspronkelijke Bugatti-werkzaamheden stopten in 1952.
Modellen zoals de Type 35, Type 41 (Royale), Type 57 en Type 59 zijn legendarisch geworden en behoren tot de meest begeerde auto’s ooit gebouwd.
Een van Bugatti’s meest significante auto’s was de Type 30 die in 1922 werd geïntroduceerd. De Type 30 werd aangedreven door dezelfde 1. 991 cc motor die in de Type 29 raceauto werd gebruikt. Het deelde zijn chassis, assen en versnellingsbak met de Type 13 Brescia. Ongeveer 600 exemplaren werden gebouwd van eind 1922 tot 1926 met verschillende specificaties. De opvolger van de Type 30, de Type 35, werd voor het eerst geïntroduceerd op de Franse Grand Prix van 1924. Hij werd aangedreven door een enkele overhead-cam achtcilinder motor met een capaciteit variërend van 1. 092cc tot 2. 262cc. Sommige motoren waren zelfs supercharged en leverden tot 130pk. De Type 35 en zijn varianten waren een enorm succes en meer dan 1. 000 races werden gewonnen.
In 1931 ging zijn opvolger in productie, de Type 51. Deze werd aangedreven door een rechte acht met twin-overhead-cam en een capaciteit van 2. 262cc die 160 pk leverde. Hoewel de Type 51 worstelde in de competitie tegen nieuwere en technisch geavanceerdere door staat gesponsorde machines uit Italië en Duitsland, was het model op lange termijn een succes bij liefhebbers en veteranenraces. In de vier jaar productie werden er circa 40 exemplaren geproduceerd. De Bugatti Type 51 wordt tegenwoordig beschouwd als het hoogtepunt van Bugatti’s meest gevierde racewagenontwerp.
Er is ongelooflijk veel gebouwd tot 1956: bijna 8. 000 auto’s.
