Beschrijving
Een opwindende vondst; In Statistische Opslag Sinds 1969
Oorspronkelijk voltooid in aantrekkelijk Grigio Fumo met beige interieur
Kenmerkt Unieke Periode Bedekte Koplamp-Conversie en talrijke accessoires
Een ideaal restauratiekandidaat; Behoudt overeenkomende chassis- en motorennummers
De 158e van slechts 353 voorbeelden gebouwd; vergezeld door Massini-rapport
2. 953 CC Tipo 128D SOHC V-12 motor
Drie Weber-carburateurs
220 BHP bij 7. 000 RPM
4-snelheden handgeschakelde versnellingsbak
4-wiel hydraulische trommelremmen
Vooras onafhankelijke ophanging met veren en dempers
Achteras met bladveren en dempers
Onthuld op de Parijs Motorbeurs 1958, de nieuwe Pinin Farina-stijl Ferrari 250 GT Coupé kenmerkte verfijnde styling en bood een serie-productie road car die Enzo Ferrari in staat stelde de financiën van zijn bedrijf te stabiliseren, door gebruik te maken van Pinin Farina’s onlangs uitgebreide Grugliasco-fabriek. Vervanging van de uitgaande Ellena- en Boano-gebouwde modellen, de nieuwe coupé’s elegante lijnen worden vandaag grotendeels als tijdloos beschouwd.
Deze 1959 Ferrari 250 GT Coupé, chassis 1359 GT, is de 158e van slechts 353 ooit gebouwde exemplaren. Het was uitgerust met de wenselijke tipo 128D twin-distributor, binnenontstekingsmotor, drie Weber-carburateurs, vier-snelheden handgeschakelde versnellingsbak, vier-wiel hydraulische trommelremmen en Borrani-spaakwielen. Het lichaam door Carrozzeria Pinin Farina ontvangen op 18 maart 1959, werd voltooid in juni en afgewerkt in de verbluffende kleur Grigio Fumo (Smoke Grey). Bekleed met beige vinyl en Connolly-leer interieur, was het zeker een opvallend en elegant voorbeeld.
Nieuw geleverd aan officiële Ferrari-dealer Vendita Automobili Roma S. r. l. in Italië in juli 1959, werd de auto niet verkocht tot februari 1960 toen hij werd verworven door zijn eerste eigenaar, Alberto di Tanna uit Rome. De heer di Tanna bezat ook een Grigio Fumo 250 GT Series II Cabriolet, chassis 2139 GT, die hij in september verwierf. Tegen de zomer van 1961 – mogelijk omdat de Cabriolet de Coupé’s plaats in diens stal innam – werd de Coupé verkocht aan een farmaceutisch bedrijf gevestigd in Rome.
In de komende zeven jaar was de Ferrari eigendom van vier opeenvolgende personen uit Brescia. In 1969 werd de auto verworven door een persoon in Zwitserland, en periodieke foto’s in het dossier laten zien dat de auto daar nog steeds Brescia-nummerplaten droeg en voorzien was van afgesleten bumperranden en een omgekeerde koplampconversie die hij tot op heden behoudt. Het is onbekend wanneer deze conversie is aangebracht of door wie, maar de neus bevat Carello-koplampbeschermers. Andere unieke kenmerken die de auto vandaag de dag behoudt, zijn dubbele ontstekingsschakelaars, oorloze knock-off-bouten, en een verplaatste accu- en zekeringpaneel. Deze aanpassingen doen vermoeden dat de auto mogelijk voor concurrentiegebruik is ingezet op een bepaald moment in Zwitserland of Duitsland, waar hij later in het jaar verbleef.
Laat in 1969 werd de Ferrari verworven door een Amerikaanse militair gestationeerd in de Beierse Alpen. De militair stuurde de auto meteen terug naar zijn thuis in Newark, New Jersey, en reed ermee een paar keer voordat hij hem in opslag plaatste.
Gedocumenteerd door Ferrari-historicus Marcel Massini, behoudt deze 250 GT zijn overeenkomende chassis- en motornummers en elementen van zijn oorspronkelijke beige interieur. Een prachtige vondst in zijn ongerestaureerde toestand, is deze Ferrari een uniek pronkstuk voor de scherpe verzamelaar.
