Beschrijving
Details:
Oldtimer Australia is verheugd een 2010 gebouwde Roaring Forties GT40 aan te bieden.
Roaring Forties, opgericht in 1994, heeft naam gemaakt met hun straatlegale replica’s van de iconische Ford GT40. Vanuit Australië bouwen ze GT40-tributes die dicht bij het origineel liggen, maar op een technisch moderner platform.
Deze auto is een eerbetoon aan de winnende Le Mans-auto uit 1969, chassis #1075. Die GT40 won de 24 uur van Le Mans twee keer op rij: in 1968 met de Mexicanen Pedro Rodriguez en de Belg Lucien Bianchi, en in 1969 met de Belg Jacky Ickx en de Brit Jackie Oliver. Beide keren kwam de auto namens JW Automotive Engineering aan de start in de beroemde Gulf-kleuren. In 1968 had Ford met 427 cui-motoren al gewonnen, waarbij topsnelheden ver boven de 320 km/ u werden gehaald. Uit veiligheidsoverwegingen besloten de Franse officials de cilinderinhoud voor 1968 te limiteren tot 305 cubic inches, ideaal voor de MK 1 GT40’s met hun 289-motoren. Chassis #1075 kreeg een 289-motor opgeboord tot 302 cui.
Deze Roaring Forties GT40 wordt aangedreven door een vergelijkbare Ford Windsor small block van 302 cui.
De carrosserie is volledig van glasvezelversterkt kunststof (GRP). De deurhendels en brandstofvulopeningen zijn exacte kopieën van de originele. In plaats van klinknagels zijn er 600 voorgeboorde en getapt gaten met roestvrijstalen zeskantbouten gebruikt.
De auto is afgelakt in de klassieke Gulf-blauw-oranje kleuren. Voor de juiste sfeer zitten er diverse tijdperk-correcte decals op, die de nieuwe eigenaar er eventueel af kan halen. De lak heeft nog veel diepte en glans. We zagen wel een kleine steenchip in het oranje op het dak bij de deuropening en wat krasjes op de voorspoiler.
De Halibrand Wine Glass-wielen, gefreesd uit billet aluminium met tri-bar moeren, zijn gemonteerd met Kumho Ecsta-banden: 255/ 45/ 17 voor en 275/ 40/ 17 achter. De voorbanden dateren uit week 47 van 2008, de achterbanden uit week 36 van 2008. Hoewel ze er nog redelijk uitzien, raden we om veiligheidsredenen vervanging aan voor serieuze ritten. Origineel reed de GT40 op 15 inch, maar de Roaring Forties-versies komen standaard op 17 inch met lage flank.
Interieur zoals je van een racer verwacht: minimalistisch zonder bekleding. Zodra je de deur opent, valt de pook rechts van de stoel op, net als in de originele GT40. Instappen is wat uitdagend: klimmen via de stoel en erin schuiven. Binnen is de ruimte krap, de stuurkolom laag en de voetenruimte beperkt. Voor je zit een compleet instrumentenpaneel. Er hangt een driepuntsgordel, maar er zit ook een vijfpunts gordel bij voor op het circuit.
Voor comfort is er airconditioning, een achteruitrijcamera en parkeersensoren achter.
Onder de achterklep schuilt de 302 cui-motor met GT40-uitlaten en een Morrison gasklephuis, aangestuurd door een MoTeC M800-motormanagement. Er zijn twee uitlaatsystemen: een aftermarket ‘racing exhaust’ (straight-through) én de originele demper. Het ene geluid is pittig, het andere zeer luid. De versnellingsbak is een Audi 6-versnellings transaxle met sperdifferentieel. De vier corners hebben volledig instelbare coil-overs en om te stoppen zitten er Wilwood-schijven met respectievelijk 6- en 4-zuigerklauwen.
Gebouwd in 2010 en oorspronkelijk nieuw geleverd in Adelaide, later via Melbourne bij de huidige eigenaar beland.
Bij binnenkomst in onze showroom op een regenachtige middag durfden we niet te testen op nat wegdek. Zodra het droog werd, startten we de GT40 voor een rit en fotoshoot. Om te starten zet je eerst de accuschakelaar uit, dan de ontsteking aan, wacht je op de twee brandstofpompen en draai je de sleutel verder voor het vuur. Zoals bij iedere racer is hij in koud opstarten wat prikkelbaar, maar hij loopt al snel op alle acht cilinders. Verwacht luidruchtig starten: geen ochtendritueel voor de lieve buren!
Na warmrijden rol je voorzichtig naar buiten: de neus ligt laag, dus opritten en drempels met beleid. Op de openbare weg rijd je in feite een straatlegale racer: rauw, oncomfortabel maar vol power. De korte en directe pookslagen vergen wat gewenning, vooral bij overschakelen van twee naar drie. De besturing is nauwkeurig, al is de draaicirkel groot. De remmen grijpen krachtig en recht.
Stilstaan is al indrukwekkend, maar op de weg ben je pas écht een beest: gezien en gehoord vanaf een kilometer afstand.
Tribute-auto’s zijn meestal niet ons ding, maar deze Roaring Forties GT40 is vakwerk en extreem leuk om te rijden.
De auto is volledig QLD-geregistreerd.
Highlights:
- Uitstekend gebouwde tribute aan de legendarische GT40
- Klassieke Gulf-kleuren
- Aangedreven door Ford 302 cui Windsor-motor
- Volledig gesorteerd: klaar voor gebruik en plezier
Vraagprijs AUD $199. 950
Achtergrond:
In 1899 richtte Henry Ford in Detroit de Detroit Automobile Company op. Hun eerste voertuig was een benzineleveringstrailer (januari 1900). Door Ford’s perfectionisme verliep alles traag en verlieten investeerders. Het bedrijf werd omgevormd tot de Henry Ford Company (november 1901), waar Ford in 1902 uit vertrok. Het kreeg later de naam Cadillac Automobile Company en Ford behield zijn naamrechten.
In juni 1903 stichtte hij de Ford Motor Company. Hij werd pas in 1906 president, en bleef tot 1919, toen hij het stokje doorgaf aan Edsel Ford.
Tussen 1903 en 1908 bracht Ford de modellen A, B, C, F, K, N, R en S uit. In 1908 volgde de Model T: ’s werelds eerste massaproductieauto, miljoenen verkocht in 20 jaar.
De Model A (1927) introduceerde veiligheidsglas in de voorruit.
In 1929 bouwde Ford de Gorky-fabriek in de Sovjet-Unie, cruciaal voor de industrialisatie en WO II.
Tijdens WO II bouwde Ford de B-24 Liberator-bommenwerper bij Willow Run, terwijl de Franse en Duitse dochterbedrijven voor de vijand produceerden.
Na de dood van Edsel Ford (1943) keerde Henry Ford kort terug als president, tot september 1945 toen Henry Ford II het overnam.
Na de oorlog bleef Ford auto’s bouwen. In april 1964 introduceerden ze op de New York World’s Fair de Mustang.
Begin jaren ’60 wilde Henry Ford II Le Mans winnen. Hij spitste zich eerst op een overname van Ferrari, maar dat mislukte. Ford schakelde Lola Cars in: hun Lola Mk6 werd het prototype van de GT40. Eind 1963 startte John Wyer in Bromley (VK) de GT40-ontwikkeling. De eerste deelnames in 1964 (Nürburgring 1. 000 km, Le Mans) leverden geen finish op.
Ford haalde Carroll Shelby erbij en in 1965 won de GT40 de Daytona 2. 000 km (Ken Miles, Lloyd Ruby). In 1966 behaalde Ford een 1-2-3-zege in Le Mans, gevolgd door overwinningen in 1967, 1968 en 1969. In totaal zijn er 105 GT40’s gebouwd.
Net als bij de Jaguar D-Type verschenen er wereldwijd replica’s en tribute’s.
In Melbourne bouwt Roaring Forties de beste GT40-tribute’s. Hun team werkt continu aan verfijning, zodat jij “de droom kunt rijden” en RF GT40 blijft wat het is: uitstekende, authentieke en toch functionele GT40-replicas tegen een betaalbare prijs.
