Beschrijving
Details
Oldtimer Australia is verheugd om dit schitterende 1936 Bugatti Type 57 Stelvio Cabriolet van Gangloff te koop aan te bieden.
Volgens de bij de hand liggende documentatie, die verwijst naar de fabriksregistraties, is deze auto in juli 1936 afgeleverd aan Descollas, het Bugatti-agentschap in Marseille, Frankrijk. De eerste eigenaar wordt genoemd als de heer Cremieux. De auto kwam door latere eigenaren in Frankrijk en daarna Zwitserland, voordat hij in Spanje werd verkocht, waar hij voor het eerst werd geregistreerd in maart 1949. In Spanje stond deze Bugatti geregistreerd als SS-12743.
De auto heeft een bekende geschiedenis in Spanje voordat hij in het begin van 2017 aan de huidige eigenaar werd overgedragen.
Vandaag presenteert deze auto zich prachtig in zijn opvallende twee-toning kleurstelling rood en zwart. Wat cosmetisch betreft is hij zeer goed gepresenteerd en belangrijker nog, hij is mechanisch afgesteld. Het interieur toont precies de juiste hoeveelheid patina, met mogelijk nog originele bekleding.
Er is een interessante historiedossier waarin enkele fantastische periodefoto’s van de auto zitten, een Spaanse krantenartikel, een Spaanse registratiedocument en documentatie die de geschiedenis van de auto bevestigt vanuit de Bugatti Automobiles Heritage Department.
Deze auto staat in Nieuw-Zeeland.
Meer informatie en foto’s volgen binnenkort.
Prijs AUD $999, 950.
Achtergrond
Ettore Bugatti werd geboren in Milaan, Italië, op 15 september 1881. Hij maakte deel uit van een zeer ondernemende en creatieve familie. Zijn grootvader was een architect en beeldhouwer, zijn vader een ontwerper van meubels en juwelen van enige bekendheid en andere familieleden waren beeldhouwers en kunstenaars. Ettore was geobsedeerd door de evolutie van de automobiel en bouwde in 1898 als tiener zijn eerste auto. In de daaropvolgende tien jaar bouwde hij een aantal auto’s, maar het was pas op 1 januari 1910 dat hij Automobiles Ettore Bugatti oprichtte in de toenmalige Duitse stad Molsheim, Elzas. Bugatti begon serieus auto’s te bouwen en de Type 13 wordt vandaag beschouwd als de eerste echte Bugatti. De Eerste Wereldoorlog bleek een tijdelijke hindernis voor Bugatti en nadat het Verdrag van Versailles op 28 juli 1919 werd ondertekend, ging men weer aan het werk! Na de oorlog werd de regio Elzas deel van Frankrijk en Ettore Bugatti verloor geen tijd om zijn energie opnieuw op automobielen te richten. Op het laatste moment kon Bugatti een stand krijgen op de 15e Parijse Autoshow, gehouden in oktober 1919. Hij presenteerde drie lichte auto’s en niet verrassend waren ze alle drie nauw gebaseerd op hun vooroorlogse tegenhangers. Elk model was uitgerust met dezelfde bovenliggende kleppengat 4-cilinder motor van 1. 368 cc met vier kleppen per cilinder. De drie auto’s waren de Type 13 (gebouwd op een wielbasis van 2. 000 mm), de Type 22 (gebouwd op een wielbasis van 2. 250 mm) en de Type 23 (gebouwd op een wielbasis van 2. 400 mm).
De Bugatti-naam werd al snel synoniem voor high-performance auto’s. Hun wegauto’s werden gekocht door de rijken en beroemdheden en hun raceauto’s domineerden op circuits over de hele wereld. Tegen de helft van de jaren dertig draaide het bedrijf grotendeels door zijn zoon, Jean, die feitelijk de fabriek leidde en toezicht hield op de productie van de auto’s, terwijl Ettore het grootste deel van zijn tijd in Parijs doorbracht. De tijden waren goed, maar dingen veranderden snel, en toen Jean Bugatti in augustus 1939 werd vermoord tijdens een testvlucht met een Type 57-raceauto, markeerde dat het begin van het einde. De Tweede Wereldoorlog brak kort daarna uit en de Bugatti-fabriek werd in essentie verwoest en in beslag genomen. De oorlog eindigde in september 1945 en pogingen om de fabriek nieuw leven in te blazen, bleken uiteindelijk tevergeefs. Ettore Bugatti stierf in augustus 1947. Een handvol auto’s werd gebouwd van 1945 tot de oorspronkelijke incarnatie van Bugatti stopte in 1952.
Modellen zoals de Type 35, Type 41 (Royale), Type 57 en Type 59 zijn legendarisch geworden en behoren tot de meest begeerde auto’s ooit gebouwd.
Een van Bugatti’s meest significante auto’s was de Type 30, die in 1922 werd geïntroduceerd. De Type 30 werd aangedreven door dezelfde 1. 991 cc-motor die in de Type 29-raceauto werd gebruikt. Het deelde zijn chassis, wielen en versnellingsbak met de Type 13 Brescia. Ongeveer 600 exemplaren werden gebouwd vanaf eind 1922 tot 1926 in verschillende uitvoeringen. In de daaropvolgende 12 jaar evolueerde de Type 30 en leidde tot andere modellen, waaronder de Type 38, Type 40, Type 43, Type 44 en Type 49. Deze modellen hadden allemaal Bugatti’s inline 8-cilinder motor met verschillende capaciteit en sommigen met superchargers.
De Bugatti Type 57 werd in 1934 gelanceerd, in feite ter vervanging van de Type 49. Het was in wezen een nieuw voertuig en werd aangedreven door een dubbel bovenliggende nokkenas-versie van Bugatti’s 3. 257cc 8-cilinder inline-motor. De Type 57 was Bugatti’s ultieme pre-oorlogse wegauto-model en het was een groot succes voor Bugatti met een totaal van 710 exemplaren gebouwd voordat de productie in 1939 stopte. Het model werd aangeboden met de standaardmotor die ongeveer 135 pk leverde, evenals een supercharged versie die meer dan 160 pk bood. De auto’s werden geleverd met vijf verschillende carrosseriestijlen, te weten de Galibier (vierdeurs, vierzits sedan), Stelvio (tweepersoons cabriolet), Aravis (tweepersoons cabriolet), Ventoux (tweepersoons coupé) en de Atalante (tweepersoons coupé). De carrosserie werd intern door Bugatti vervaardigd, evenals enkele van ’s werelds toonaangevende coachbuilders, waaronder Gangloff, Vanvooren, Graber, Corica en Vanden Plas.
Bugatti’s uit dit tijdperk worden tegenwoordig erkend als een van de mooiste auto’s ooit gebouwd, gekenmerkt door de meest elegante art-deco-styling."
