Opis
Kelham Hall | Newark, hrabstwo Nottinghamshire Oglądanie: wtorek, 22 września 2026 r., od godz. 12:00 Aukcja: środa, 23 września 2026 r., godz. 12:00 Lokalizacja: Kelham Hall, Main Street, Newark, hrabstwo Nottinghamshire, NG23 5QX Nr rejestracyjny: niezarejestrowany Nr podwozia: 721 Badanie techniczne (MOT): zwolniony Zgodnie z informacjami pojazd został dostarczony jako nowy przez przedstawicieli firmy Ferguson – Joshua White Ltd. Pochodzi z kolekcji Ronalda White’a. Wyróżnia się ładną patyną. Zafascynowany inżynierią mechaniczną, ale urodzony w rodzinie rolniczej, Harry Ferguson od najmłodszych lat dążył do wprowadzania ulepszeń mechanicznych w rolnictwie, a podczas Wielkiej Wojny zaczął prezentować nowatorskie amerykańskie ciągniki swoim sąsiadom-rolnikom w Irlandii. Ferguson zaczął samodzielnie projektować takie elementy jak pługi i zaczepy, a w 1928 roku zaprezentował nowy trzypunktowy zaczep z hydraulicznie sterowanymi łącznikami, jednak był sfrustrowany tym, że popularny model Fordson F nie był do niego najlepiej dostosowany, dlatego zaczął pracować nad własnym traktorem o mniejszej i lżejszej konstrukcji, ale poza tym podobnym do modelu F. Traktor ten charakteryzował się pewnymi ulepszeniami, jednak nie udało mu się znaleźć producenta, który wprowadziłby jego projekty do produkcji, co zmusiło go do wytwarzania go pod własną marką. W ten sposób „pierwszy szary Fergie”, model typu A, wszedł do produkcji w 1936 roku, a prace zlecono firmie David Brown. Modele z 1936 roku były wyposażone w silnik Coventry Climax o mocy 20 hp, ale od 1937 roku zaczęto stosować silniki własnej produkcji firmy David Brown. Nie był to sukces komercyjny – przed wojną wyprodukowano zaledwie około 1 350 egzemplarzy – jednak w 1946 roku pojawił się mniejszy i lżejszy Ferguson TE-20, a to już zupełnie inna historia… Ponieważ Harry Ferguson pochodził z hrabstwa Down, jego ciągniki stanowią wysoko cenioną część dziedzictwa Ulsteru, ale ten egzemplarz ma szczególnie silny związek z lokalną społecznością, ponieważ uważa się, że pierwotnie został dostarczony przez firmę Joshua White Ltd., przedstawiciela firmy Ferguson w Armagh. Znajduje się w stanie starszej renowacji z lekką patyną; przez wiele lat był eksponatem statycznym w prywatnej kolekcji syna Joshui, Ronalda, więc przed użyciem będzie wymagał ponownego doprowadzenia do stanu zdatności do pracy. O kolekcji Ronalda White’a: Ronald White, entuzjasta od zawsze, odziedziczył zamiłowanie do samochodów po swoim ojcu, Joshuie. Joshua był jeszcze nastolatkiem, gdy przejął mały warsztat rowerowy i przekształcił go w prosperujący rodzinny warsztat samochodowy, gdy po Wielkiej Wojnie posiadanie prywatnego samochodu stało się coraz powszechniejsze. Zarówno ojciec, jak i syn złapali bakcyla kolekcjonerstwa, a Joshua zapoczątkował kolekcję od samochodu Morris typu „Bullnose”, który wystawiał w warsztacie, i od tego momentu kolekcja zaczęła się powiększać. Jedną z pereł kolekcji White’ów jest Morris Minor z przebiegiem dostawczym, który Joshua miał na tyle przewidzenia, by zachować go w stanie fabrycznym, trafnie uznając go za kamień milowy w powojennej gamie modeli Morrisa. Kolejnym był Alvis, który został sprzedany jako nowy lokalnemu dżentelmenowi, Nevillowi Bondowi, mieszkającemu w okazałej rezydencji zwanej The Argory. Joshua odkupił go po tym, jak pan Bond padł ofiarą zamachu podczas jazdy tym samochodem! Rodzina White'ów nawiązała również osobistą przyjaźń z Harrym Fergusonem; stąd w kolekcji White'ów znalazły się ciągniki Ferguson. W latach 50. firma Joshua White Ltd. ugruntowała swoją pozycję jako duży dealer marek BMC, Ford i Ferguson. Mniej więcej w tym czasie Ronald – znany przyjaciołom jako Ronnie – zaczął startować w testach, wyścigach górskich i rajdach w ramach lokalnego klubu motoryzacyjnego w Irlandii Północnej, zawsze dumnie prezentując sponsorowanie firmy Joshua White Ltd. Po przejściu ojca na emeryturę Ronald przejął firmę, a także założył Armagh Garages, zajmujące się sprzedażą samochodów marki Fiat. W latach 60. jego kariera wyścigowa rozkwitła i zaprowadziła go po całej Irlandii, a także do Anglii i Szkocji. Odnosił sukcesy w wielu zawodach, w tym w rajdzie Circuit of Ireland. Pod koniec lat 70. zainteresował się rallycrossem, ponownie startując w zawodach w Irlandii i Anglii. O jego sympatycznej osobowości świadczy fakt, że wielu pracowników warsztatu pracowało przez całą noc, aby przygotować jego samochody do startów sportowych, a kilku z nich nadal dbało o jego kolekcję po tym, jak wycofał się z prowadzenia warsztatu. Podczas gdy jego ojciec zbierał znaczące egzemplarze samochodów seryjnych, Ronald interesował się przede wszystkim samochodami wyścigowymi. Oczywiście wiele z jego własnych samochodów wyścigowych i rajdowych trafiło do jego kolekcji, a być może najważniejszym z nich jest „’52 LPH”, jeden z ośmiu egzemplarzy Austin-Healey Sebring Sprite przygotowanych przez Johna Sprinzela. Ronald kupił go w listopadzie 1962 roku i przez całe lata 60. startował w wyścigach, mając swoją siostrę jako nawigatorkę. Nigdy nie stracił entuzjazmu i nawet w podeszłym wieku zabierał swoje samochody na takie imprezy jak Goodwood i Beaulieu, aby je prezentować i dzielić się swoją pasją z innymi. ** Licytacja odbędzie się na żywo na miejscu, online za pośrednictwem naszej strony internetowej H&H, telefonicznie oraz w ramach zlecenia – obowiązują warunki i zasady** Katalogi można nabyć za 20 funtów (wstęp dla 2 osób...)
