Beschrijving
VY 5384 is een showwaardig Standard Twelve met een fascinerende geschiedenis: het is een auto die we in 2011 voor het eerst tegenkwamen als ‘barn find’ in een garage in het centrum van York. We verkochten de Standard kort daarna, in niet-gerestaureerde staat, wetende weinig van zijn vroege verleden behalve dat hij regelmatig was gebruikt totdat de koppakking het begaf. Dat gebeurde op de A166 York–Bridlington-route richting Garrowby Hill, historisch gezien een beruchte klip voor vakantiegangers uit West Yorkshire die naar de East Coast wilden. Vervolgens liet de eigenaar hem 35 jaar met rust, totdat wij hem terughaalden naar onze showroom. De trotse nieuwe beheerder pakte het toen grondig aan met een body-off, kale-chassis-restauratie en leverde de auto af op een werkelijk opmerkelijk niveau. In 2023 verwelkomden we de auto terug in onze showroom, na meer dan £10. 000 aan uitgaven, en talloze uren werk—en we hadden geen twijfel dat dit het beste exemplaar was dat er bestond.
Tussen onze eerste en tweede ontmoeting met VY 5384 had de auto nog een eigenaar in Bude, Cornwall. De Twelve komt opnieuw terug in dezelfde indrukwekkende conditie waarin hij de laatste keer onze showroom heeft verlaten—namelijk bij een van onze vaste klanten uit York. Uit het onderzoek blijkt duidelijk wat extra achtergrond, en we beschikken over een kopie van de voertuiglicentiedocumenten van York, waaruit blijkt dat in 1934 de Standard VY 5384 en de Austins VY 5385 en 5386 waren toegewezen aan een Yorks bedrijf: NMU Ltd. Onze auto kreeg zijn nummer op 24 april 1934. NMU was Northern Motor Utilities, een transport- en koetswerkbedrijf dat oorspronkelijk was opgericht door gepensioneerde officieren uit WO1 die begonnen met overgebleven War Department-wagens. In de jaren twintig en dertig bouwden ze vrachtwagen- en buscarrosserieën, en deze drie nieuwe auto’s werden geleverd aan het hoofdkantoor van het bedrijf aan Fosse Islands Road in York. Ze bouwden bedrijfsvoertuigen voor de gigantische Joseph Rowntree-chocoladefabriek in York, waaronder cacaotankwagens, en het lijkt erop dat Rowntrees in 1953 het bedrijf bezat. Standards waren een populair model en hadden in het midden van de jaren twintig vergelijkbare verkoopaantallen als Austin. Onze auto is een Twelve Deluxe-model, met verchroomde koplampen en lederen bekleding. Hij is uitgerust met een 1608 cc zijklep viercilinder en een zeldzame transmissie voor dit model: de Wilson Pre-select versnellingsbak, een optionele extra. Die bood een soepelere en modernere versnellingswerking dan het standaard handgeschakelde aanbod. Een auto van deze kwaliteit zou in een stad waar fietsen de meest populaire vorm van vervoer was, ongetwijfeld aan één van de directeuren zijn geleverd.
De historische waarden van dit model maken een volledige commerciële restauratie van dit niveau onhaalbaar. Ons zustervoorbedrijf Malton Coachworks voert dit soort restauratiewerk uit, en een body- en trimrestauratie zoals deze zou ongetwijfeld vier keer zoveel kosten als deze auto. Het was duidelijk een arbeid van liefde, en de resultaten spreken voor zich. De auto is een plaatje—en we vonden hem bijzonder soepel op de weg, met een levendige motor en zeer nauwkeurige pre-select schakelbeweging. De leren binnenhemel, tapijten, lak en chroom zijn allemaal fantastisch en van zo’n kwaliteit dat ze zomaar kunnen zorgen voor een klassesucces op een Classic Car Show. Echt een uniek specimen, anders dan alle andere: we verwachten dat de nieuwe eigenaar zich met deze bijzondere auto absoluut zal verheugen.
