Beschrijving
1983 Maserati Biturbo
Chassis: ZAM331BOODB105084
Registratie: A435 THV
• Circa 80. 000 km sinds nieuw
• Eerste serie Biturbo-coupe in verbazingwekkende originele staat
• Linksgestuurd (LHD)
• 2, 0 liter 3-ventiel V6-motor
• ZF 5-versnellings handbak met dog-leg
In 1983 was er geen importeur voor Maserati in het VK. De Biturbo was in Italië, de rest van Europa en de VS gelanceerd, maar er was nog geen rechtsgestuurde versie (dat zou nog drie jaar duren). Dus als je er een wilde bemachtigen, moest het een LHD personal import zijn.
Dit exemplaar is een van de weinige vroege auto’s die naar het VK zijn geïmporteerd. Volgens Maserati-fabrieksregistraties werd hij in juli 1983 voltooid en geleverd aan de Maserati-dealer in Turijn, Simbolcar. Vandaaruit werd hij persoonlijk geïmporteerd naar het VK door een lang ter ziele gegane onderneming genaamd Cameleon van Park Lane voor zijn eerste eigenaar. Het lijkt erop dat zij er niet veel plezier aan hadden, want slechts enkele maanden later werd hij geruild met Lancia-dealers Ivor Hill in Wimbledon en in februari 1984 door hen te koop aangeboden.
De advertentie van Ivor Hill in The Sunday Times (toen waren dat nog tijden) trok de aandacht van de arch-Italiaanse autoliefhebber Alexander Fyshe, die duidelijk een tijdje met hen onderhandelde voor de juiste prijs, want pas op 7 december 1984 nam hij de auto in ontvangst, die tegen die tijd 1436 km had gereden, en registreerde deze bij het bedrijf waarvoor hij werkte – Seascape. Wat een geweldig voertuig om als bedrijfsauto te hebben.
De Biturbo maakte deel uit van een grote verzameling, waaronder Ferrari Lusso, Bizzarrini Strada en andere Maserati’s en zoals alle Fyshe-auto’s werd hij onderhouden, bemind en zo origineel mogelijk gehouden.
Vroege onderhoud van de auto werd uitgevoerd door Larry King uit Wandsworth (nu de locatie van Joe Macari’s warenhuis), maar toen King in de vroege jaren 90 met pensioen ging, verhuisde Alexander het onderhoud van al zijn auto’s (behalve Ferrari’s) naar McGrath Maserati toen we recent zijn Concours-winnende Ghibli-restauratie hadden voltooid.
Helaas overleefde geen van de vroege servicegeschiedenissen, maar vanaf 1994 zitten alle gegevens bij ons op dossier. De Biturbo werd spaarzaam maar regelmatig gebruikt als onderdeel van het complexe jaarlijkse programma aan evenementen waar Alexander aan deelnam en het werd de lieveling van de Maserati Club Autumn Rally, die hij en Andy Heywood van McGrath in 1997 met deze auto wonnen!
In 2004 had de auto 73. 000 km op de teller staan. Hij werd regelmatig onderhouden en had eigenlijk nooit meer nodig dan zorgvuldige conserverende verzorging. Echter, bij die looptijd faalde de snelheidsmeter (een veelvoorkomend vroege Biturbo-probleem) en er werd een nieuwe gemonteerd.
Omdat het een vroege serieauto is, had hij de eerste serie 2, 0 liter V6-motor, die 182 bhp leverde en ademde via een enkele Weber-carburetor. Het uitlaatsysteem bij een vroege auto geeft de beste, meest karakteristieke rasp van elke Biturbo-variante en de prestaties van deze, de eenvoudigste en lichtste versie, blijven vlot. Er is geen stuurbekrachtiging op deze auto’s, maar er zit wel (werkende) airconditioning.
Het interieur van vroege auto’s kenmerkte zich door corduroy en ‘leder-achtig’ vinyl als standaard en een rechthoekig instrumentenpaneel met digitale klok, aangezien de draagklok nog een paar jaar weggeweest was. Ze hebben een charme van hun eigen, vooral als ze volledig origineel zijn en in bijna perfecte staat zoals deze.
In 2008 besloot Alexander Fyshe wat van zijn collectie te verkopen vanwege pensionering en de Biturbo stond tussen de auto’s die hij bij Bonhams verkocht tijdens het Goodwood Festival of Speed in juli van dat jaar.
We bezochten die veiling om hem te steunen en werden erg verleid om de Biturbo toen te kopen, maar een laatste bieding via de telefoon bracht ons buiten onze limiet en hij verdween naar een nieuwe eigenaar.
Misschien was het zo bedoeld, maar slechts twee maanden later kregen we het aanbod dat de koper moeite had om te starten (er is een trucje!) en betreurde zijn aankoop. En zo hebben we de auto uiteindelijk in september 2008 gekocht en sindsdien in ons bezit.
We moesten een beetje externe corrosieplekken aanpakken die op een paar van de gebruikelijke Biturbo-plekken begonnen te bubbelen en de auto werd rond 2009 weer in de oorspronkelijke kleur opnieuw gespoten, maar qua structuur en alle andere opzichten is hij absoluut origineel en in uitstekende staat. Zelfs de Pioneer-radio die erin zat werd vermeld in die Sunday Times-advertentie uit 1984!
In 2010 hebben we hem ingeschreven in de Maserati Club’s Nationale Concours, waar hij in zijn klasse won. Hij is ook in verschillende tijdschriftartikelen verschenen, onder meer als referentie-exemplaar voor de Auto Italia Biturbo-aankoperhandleiding in 2016 en meest recent in januari dit jaar als onderdeel van een Biturbo-feature in Classic & Sportscar.
Wanneer hij moest worden aangemerkt, werd hij geclassificeerd als een historisch voertuig en is derhalve vrijgesteld van MOT en heeft vrij rijbelasting. We hebben hem spaarzaam gebruikt maar altijd onderhouden en hij wordt nu aangeboden inclusief een grote cam-belt-service en een nieuwe MOT, voor gemoedsrust.
We zijn altijd terughoudend om dit te zeggen, maar deze auto moet het beste vroege voorbeeld in het VK zijn, zo niet overal, en is een absoluut referentiepunt voor hoe deze auto’s zouden moeten zijn.
Samengevat: dit is een van slechts een handvol vroege Biturbo’s die in nieuwstaat naar het VK kwamen als persoonlijke import. Gedurende het grootste deel van zijn leven heeft hij twee heel veeleisende eigenaren gehad. Hij verkeert in uitstekende staat en hoewel tijdsgebonden origneel, is hij operationeel en klaar om te gebruiken. Hij zou een perfect showauto zijn, maar is ook leuk om mee te rijden.
Door de jaren heen is de Biturbo vaak slecht voorgesteld, maar als klassieker hebben ze veel zin en dit tijdperk is nu erg in trek. Conditie is natuurlijk alles, en daar blinkt deze auto in uit. En wat is een betere plek om te beginnen dan bij het begin.
