Beschrijving
De Alvis TB14 vond zijn oorsprong in een door een specialist gebouwd exemplaar voor de Belgische industrieel en racecoureur Pierre Goldschmid. Zijn startpunt was een nieuw geïmporteerd Alvis TA14-chassis met het bijbehorende onderstel. Goldschmid gaf de Belgische carrosseriebouwer F. J. Bid opdracht om een lichtgewicht open tweezitscarrosserie te ontwerpen. Hij voegde ook nog een extra carburateur aan de motor toe, waardoor het vermogen steeg van 65 pk naar 75 pk. Tijdens zijn eerste wedstrijdoptreden, de Grand Prix des Frontieres van 1947 in Chimay, bleek de Alvis-special in staat tot 152 km/ u en haalde hij een lovenswaardig gemiddeld tempo van 67 mph.
Goldschmids auto—die in wezen het prototype van de Alvis TB14 was—werd in februari 1948 onthuld op de Brussels Motor Show. Alvis toonde vervolgens deze open tweezitter op de 1948 Earls Court Motor Show. De opvallende, moderne, felrode showcar had een ivoorkleurig lederen interieur en luxe details, waaronder een cocktailkastje ingebouwd in de passagiersdeur, terwijl in het dashboardkastje (glovebox) een spiegel, lippenstift en parfum lagen. Dat zorgde voor nogal wat rumoer op de beurs.
Alvis was zeer onder de indruk van deze unieke wagen en besloot zelf een versie te maken. Ze pasten het ontwerp van Bidee licht aan: sterk ingekorte, afgetopte delen op de achterportieren met scharnieren, met lange, vloeiende voorspatborden. Hij had uitgesproken achterste flanken, een inklapbare voorruit en een opvallend grote chromen grille—heel vergelijkbaar met de auto’s van Sydney Allard. Achter die grille zaten koplampen, net als bij Peugeots uit die periode. De 1892cc viercilinder, met zijn ultramoderne uitstraling—zoveel anders dan vóór de oorlog—viel duidelijk in de smaak.
Toch werd hij overschaduwd door de spectaculaire introductie van de 3. 4-liter Jaguar XK120 met zijn verbluffende snelheid en prestaties. Alvis liet in hun thuisstad Coventry door AP Metalcraft 100 carrosserieën maken, al verloren de productiewagens enkele showcar-details, zoals de lampen achter de grille, het cocktailkastje en de beauty parlour! De voorspatborden waren van staal, maar de rest van het koetswerk was lichtgewicht aluminium.
Op 23 september 1950 nieuw geregistreerd, was het begin jaren zestig een nogal roestig en vermoeid exemplaar. Tussen 1963 en 1983 was de auto in handen van de gerenommeerde coachbuilder Rod Jolley, die hem tegen 1966 had teruggebracht tot concoursconditie. Hij nam zijn nieuwe vrouw mee op huwelijksreis met de herstelde, showwaardige Alvis naar de Mull of Kintyre in Schotland. De volgende eigenaar was de wereldwijd vermaarde schilder, schrijver, kunsthistoricus, regisseur, uitvinder, ondernemer en dichter Dr Orde Levinson. We kunnen de historie van de auto terugvoeren tot bij de eerste oplevering en hij wordt geleverd met twee grote bestanden met geschiedenis, foto’s en documenten. Inbegrepen zijn een groen oud-stijl logboek, een exemplaar van het instructieboekje voor de eigenaar, persartikelen en een nauwgezette weergave van de service- en restauratiehistorie. Ook de recentere restauratie door Tim Walker Restorations is gedocumenteerd. Tijdens het laatste eigendom werd de TB14 onderhouden door merkspecialisten Red Triangle, die ook de ‘continuation cars’ bouwen.
Alle 100 gebouwde exemplaren werden verkocht tussen maart en december 1950. Deze auto lijkt de 74e die gebouwd is. De nieuwprijs bedroeg nominaal £1. 276—ongeveer hetzelfde als de massaproductie Jaguar XK120. Velen werden geëxporteerd naar Australië, Hongkong, Siam en Peru. Sommige exemplaren gingen naar Europa en Noord-Amerika. Heel weinig overleefden in het Verenigd Koninkrijk.
Een extreem zeldzame en belangrijke Alvis brengen we nu op de markt. We hebben deze indrukwekkende auto eerder verkocht aan één van onze klanten in Aberdeenshire en we zijn er blij mee haar terug te verwelkomen.
