Beschrijving
1904 Humber 10/ 12HP Twin Cylinder Rear Entrance Tonneau - VCC Dated
Registratienummer BO19
Chassisnummer 3127
Motornummer 191
VCC Dateringsmummer 1049
Humber werd in 1868 opgericht als fietsfabrikant en werd later onderdeel van Harry Lawson's British Motor Syndicate. Van deze bron kocht het bedrijf de ontwerpen en rechten van een aantal obscure en onwaarschijnlijke functionele automobiles. Humber maakte zich in de jaren 1890 los van Lawson en partners en heruitvond zichzelf met zijn eerste productieauto in 1900. Dit was in de vorm van de onconventionele M D Voiturette met voorwielaandrijving en achterwielsturing. Een meer conventioneel assortiment van de populaire De-Dion Bouton aangedreven lichte auto's volgde spoedig, opmerkelijk vanwege de asaandrijving, in een tijd waarin kettingen de norm waren.
Eerst geadverteerd in de zomer van 1904, verschilde de 10/ 12HP Humber van voorgaande modellen door zijn grotere wielbasis (groeiend van 6 voet 4 inch naar 7 voet 6 inch), grotere carburateur en verandering van ontstekingshendels. Het beproefde buisvormige chassis werd behouden. Met een topsnelheid van 40 mph op vlak terrein, vatte het Autocar-magazine het in 1904 als volgt samen - 'de snelheid, comfort bij snelheid en bergbeklimcapaciteit van deze auto is behoorlijk verbazingwekkend'. De brandstoftank zou goed zijn voor 'ongeveer 150 mijl' en de versnellingsbak was een 3-traps met achteruit, aangedreven via een lederen conuskoppeling.
'BO19' heeft een gevierde geschiedenis in Veteran Car-kringen in het Verenigd Koninkrijk. De auto kwam voor het eerst in de schijnwerpers toen deze in 1965 ter datering werd aangeboden door dhr. R. A. Collings uit Llandaff, Cardiff. Dhr. Collings had de auto in een schuur in zeer vervallen staat gevonden en werd verteld dat deze daar meer dan 40 jaar had gelegen. De auto was opmerkelijk intact met alle belangrijke originele onderdelen intact. De auto werd vervolgens gekocht en een grote restauratie werd ondernomen. De auto werd vervolgens voor Brighton ingeschreven onder eigendom van dhr. Collings gedurende ongeveer 24 jaar en opmerkelijk genoeg bevat het geschiedenisbestand enkele prachtige periode-afbeeldingen van de auto die in de late jaren 1960 langs Big Ben en Buckingham Palace rijdt. Elk detail van deze avonturen werd bijgehouden met hotelboekingsbevestigingen, vervoersregelingen en inschrijfformulieren, allemaal bewaard in het geschiedenisbestand.
De auto werd later in 1986 via Robert Brooks van Christie's Auction house verkocht en is in de afgelopen jaren in handen geweest van verschillende opmerkelijke VCC-veteranen. In de late jaren 2000 werd de auto opnieuw gerestaureerd, met volledige bekleding, nieuw lakwerk en talrijke motor- en versnellingsbakonderdelen die werden nagekeken. Het is heel goed mogelijk dat de auto meer dan 35 London to Brighton Veteran Car-runs in zijn leven heeft voltooid, een bewijs van degenen die het in onberispelijke staat hebben gehouden.
Dit exemplaar is in het huidige eigendom uiterst goed verzorgd, met werkzaamheden aan de stuurbak, drijfas, ontsteking en wielen in recente jaren. Daarnaast werd de nokkenas verwijderd en de nok-lobes opnieuw gebonden en geprofileerd. Het resultaat is rijden met 30 mph+ waarbij de auto elke berg 'met 4 personen aan boord' beklimt. De auto is ook voorzien van een elektrische starter en start met absolute gemak. Al het werk is uitgevoerd via NP Veteran Engineering en we zijn blij te kunnen melden dat de auto de laatste 14 London to Brighton Runs zonder problemen heeft voltooid. De auto is ons sinds 2008 bekend.
Twee-cilinder London to Brighton-auto's die 30 mph+ kunnen rijden, met 4 personen aan boord, elektrisch starten, tonneaubehuizingen, een extra windscherm en opmerkelijke evenementenpedigree zijn uiterst moeilijk te vinden, vooral tegen deze prijs.
