Beschrijving
National Motorcycle Museum | Solihull, West Midlands
Bezichtigen: Dinsdag 24 maart vanaf 13. 00 uur
Veiling: Woensdag 25 maart vanaf 09. 00 uur
Locatie: National Motorcycle Museum, Coventry Road, Bickenhill, Solihull B92 0EJ
1949 Triumph TR5 Trophy
Geen Reserve - De eerste Trophy, chassis 001, en Bob Manns’ succesvolle 1949-50 works trials-bike
Registratienr.: HUE 258
Chassisnr.: TC11001T
MOT: Vrijgesteld
Chassis 001 – bevestigd als de eerste productie TR5 Trophy
Nieuw geleverd aan Triumph’s Competitions Department en voorbereid voor scrambles en eendaagse trials
Succesvol ingezet door Bob Manns in 1949 en 1950
Volledig gerestaureerd in de late jaren negentig en geleverd met een schat aan historisch papierwerk
De Road and Race Collection
Uitgaande van de populaire 498cc Speed Twin ontwikkelde Triumph de TR5 Trophy trialsmotorfiets op basis van het succes in de ISDT (International Six Days’ Trial) van 1948, waarin drie gouden medailles en de Manufacturers’ Trophy werden gewonnen. Kenmerken waren onder meer een robuust frame, uitlaat op hoge niveau en Triumphs eerste aluminium cilinders en koppen – ontleend aan een generatormotor die Triumph voor het War Department had gemaakt.
De TR5 Trophy-productie begon in 1949 met deze fiets zelf. ‘HUE 258’, chassisnummer 001, was de eerste Trophy die ooit werd geproduceerd. In januari 1949 werd deze oorspronkelijk gelicenteerd aan Triumph Engineering Co. en toegewezen aan de Competitions Department, waarvan rijder Bob Manns vertrouwd herinnerde dat het “een kleine kamer met een golfplaatdak en een klein werkbankje voor Harry Vale” was. Van de eerste vier Trophys werd 002 verzonden naar de Brussels Motorcycle Show, terwijl 001, 003 en 004 werden voorbereid voor eendaagse trials. Nummer 001 werd toegewezen aan Bob Manns, terwijl 003 (‘HUE 259’) en 004 (‘HUE 260’) respectievelijk naar Bert Gaymer en Jim Alves gingen.
Manns’ motor werd aan de Triumph Experimental Shop gegeven, waar Henry Tyrell-Smith en Ernie Nott hem bouwden volgens scrambler-specificatie ter voorbereiding op de International Motor Cross in Brands Hatch in 1949. Manns en Trophy maakten deel uit van het winnende Engelse team; hij herinnerde zich hoe, rijdend op een mengsel van halve benzine en benzole, de Triumph bijna 40 bhp leverde. Het was een enorm jaar voor Triumph, en de grootste triomf kwam in de ISDT van september 1949 toen een team van drie andere Trophys — ‘JAC 565’ (Manns), ‘566’ (Alves) en ‘567’ (Gaymer) — opnieuw drie gouden medailles en de Manufacturers’ Award won.
‘HUE 258’ bleef actief. Manns reed ermee door diverse eendaagse evenementen, waaronder de 1949 Mitchell Trial (eerst open overwinning voor het Trophy-model); de 1949 Bayswater Grand Prix (eerste plaats in de Unlimited Experts’ Race); en de 1950 Victory Cup Trial (winnaar van de Frank Hallam Cup).
Bob Manns verliet Triumph in november 1950 na een geschil over arbeidsvoorwaarden met Edward Turner, waardoor een scheiding in de TR5-geschiedenis ontstond. De ene weg leidt naar Meare in Somerset, waar een 498cc Triumph was geregistreerd als ‘NYA 136’ bij A. H. Payne, magasinier van Jim Alves, die in nabijgelegen Street woonde, op 10 mei 1951. Ondertussen bleef ‘HUE’ verschijnen in evenementen zoals de Red Rose Trial en de 1952 Alan Jefferies Trophy Trial met Keith William Alcock, die werkte onder Jack Wicken op Triumph’s tekeningenkantoor van 1948 tot 1957; hij mocht het werkmachine lenen voor zijn privéwedstrijden. Laatst werd het gefotografeerd met de andere werksfietsen tijdens de Scottish Six Days’ Trial van 1953, met Wicken in het zadel. Dat kan echter niet onze motor zijn geweest. Het lijkt erop dat Jim Alves het oorspronkelijke ‘HUE’ kon bemachtigen terwijl Triumph nog steeds het echte registratienummer behield, waardoor Payne een nieuwe Somerset-registratie moest aanvragen. Desondanks komen de twee verschillende ‘HUE’s’ 99 procent identiek voor op foto’s.
Toen we in 1959 kwamen, werd onze TR5 ‘NYA 136’ verkocht via de Furzehill Garage in Chard voor £25 aan een man uit Dorset, Kenneth Comben. Inmiddels was hij omgebouwd voor weggebruik met een koplamp en een tank-top rek, wat het origineel niet had, en Comben wist niets van zijn opwindende verleden. Met zijn vilten pet stevig op zijn hoofd reed hij het regelmatig tot halverwege de jaren zeventig. Toen, nadat het zo’n twintig jaar was stilgelegd, besloot hij dat het een renovatie verdiende, en terwijl hij het uit elkaar haalde, besefte hij dat het iets buitengewoons was. Onder de diverse frame-modificaties zaten een verkleinde vorklegering, een versterkte kopstaart, een 21 inch voorwiel en meer; terwijl de motor lip-achtige rolsleutel lagering, een niet-standaard inlaatspruitstuk, een verlichte koppeling, 10, 5:1 zuigers, dikkere drijfstangen en vergrote kleppen liet zien. Sommige onderdelen waren gemarkt met “TS” — het teken van Tyrell-Smith.
Dit zette Comben aan op een zoektocht die alles aan het licht bracht. Archieven toonden aan Triumph-specialist Harry Woolridge en het Science Museum dat 001 de eerste Trophy was en Bob Manns’ werksmachine was geweest. Archieven van de Somerset Council koppelden ‘NYA 136’ aan A. H. Payne en, omdat Payne en Manns toen nog leefden en bereikbaar waren, vulden zij de rest in. Manns bevestigde dat alle schijnbaar modificaties tijdens het verloop van 001’s competitiecarrière in de Experimental Shop waren doorgevoerd en zei: “De motor was zelfs op zijn hoogste afstelling altijd 100 procent betrouwbaar. In feite had ik nooit problemen met een van de werks Triumph-machines die ik reed.”
Wat betreft de restauratie: die werd uitgevoerd tot een voortreffelijk niveau, en de kroon op het werk was dat, op basis van alle bewijzen, de D. V. L. A. de ‘HUE 258’-registratie opnieuw uitgaf. Nadat Comben stierf, werd de Triumph in 2003 geveild aan onze verkoper, die hem kocht voor zijn collectie zeldzame, belangrijke en goed provenance-historische fietsen. Ongetwijfeld een van de juwelen, een fiets van ongeëvenaarde historisch belang die een nieuw huis verdient waar hij net zo gekoesterd zal worden als de afgelopen dertig jaar. Het geschiedenisdossier is enorm, en bevat de huidige V5C, de 1960 buff logboek, kopieën van fabriek- en registratielijsten, een dating-certificaat van Harry Woolridge, briefwisselingen van Bob Manns, periodieke foto’s van Manns op de fiets, en facturen en foto’s van de restauratie uit de jaren negentig. Het herstarten zal vóór gebruik vereist zijn.
** Bieden vindt live plaats op de locatie, online via onze H&H-website, per telefoon en commissie - Algemene voorwaarden van toepassing**
Parkeren en toegang tot de veiling zijn gratis voor veilinggangers met een catalogus, verkrijgbaar aan de deur.
Catalogi kunnen worden gekocht voor £20 (toegestaan 2 personen).
