Opis
Ten naprawdę oszałamiający Aston Martin DB2/ 4 DHC został nowy dostarczony przez Cyril Williams Motors Ltd, wyjechał z firmy 30 września 1955 roku, wykończony w bardzo rzadkim kolorze Orient Blue. Nowo zarejestrowany jako PUK 41, miał pierwszego właściciela – pana Erica Warmana, dyrektora Andrew Dakers Ltd, londyńskiej firmy wydawniczej. Jeden z zaledwie 102 kiedykolwiek zbudowanych DB2/ 4 Drophead Coupe, PUK 41 ma niesamowitą historię: w tym kopie oryginalnego formularza gwarancyjnego, wczesne notatki serwisowe Aston Martina oraz komplet dokumentacji opisującej utrzymanie, konserwację, modyfikacje i renowację samochodu. Ogromny zbiór papierów dokumentuje również historię własności, a ponieważ auto spędziło swoje pierwsze lata w Londynie, to do lat 80. Aston Martin trafił do Paryża. W 1996 roku był własnością Alaina Dominique Perrina – ikonicznej postaci ze świata dóbr luksusowych, byłego CEO „Must De Cartier”, a później przewodniczącego Cartier International. PUK 41 wrócił do Wielkiej Brytanii pod koniec lat 90.
W 2005 roku Aston Martin został przekazany do specjalistów marki Davron w Salisbury i poddany dużemu programowi prac. Silnik został wyjęty i całkowicie odbudowany, w tym wykonano konwersję na głowicę pod benzynę bezołowiową, wymieniono panewki główne i korbowodowe, wykonano szlif wału korbowego, zainstalowano tłoki Cosworth oraz nowe łańcuchy rozrządu. W latach 2003–2007 na samochód wydano ponad 50 000 funtów, a dokumentacja znajduje się w aktach i szczegółowo opisuje poważne prace. Obejmowały one m. in. ponowne tapicerowanie wnętrza, nowy dach (hood), ponowne okablowanie z uwzględnieniem konwersji na alternator, nowe sprężyny drogowe, stalowe kolektory wydechowe ze stali nierdzewnej, nowe sprzęgło, zregenerowane kolektory dolotowe, remont układu hamulcowego oraz różne nowe elementy osprzętu. Karoserię również rozebrano: konstrukcję zabezpieczono powłoką proszkową, wykonano różne prace blacharskie, a także pokazano znakomite rzemiosło – wprowadzono modyfikację maski DB MKIII, aby delikatnie unowocześnić przód auta. Zdjęcia w dokumentacji opisują proces tej wysoce specjalistycznej obróbki metalu. Od czasu głównych prac i odbudowy silnika PUK 41 przejechał 10 000 mil, w tym zagraniczne touringi do Słowenii. Aston był także zarejestrowany i otrzymał kartę tożsamości FIVA.
Do 2014 roku DB2/ 4 stanowił część ekskluzywnej prywatnej kolekcji na Północy Anglii, więc przebiegi wyraźnie spowolniły. Choć w ostatnich latach przejechano niewiele mil, samochód trafił do nas w doskonałym stanie mechanicznym. Przy zaledwie 10 000 mil od odbudowy silnika możemy potwierdzić, że sześciocylindrowy silnik 2922 cm³ utrzymuje świetne ciśnienie oleju i spisuje się znakomicie. Skrzynia biegów działa bez wysiłku na wszystkich przełożeniach, a auto prowadzi się pięknie. PUK 41 zostanie też w pełni serwisowany przed odbiorem przez kolejnego właściciela i w praktyce jest gotowy do dalekich tras. Samochód prezentuje się w pięknym stanie i niedawno przeszedł kompletne odświeżenie lakieru w całości, z kosztami zbliżającymi się do 30 000 funtów. Dwadzieścia lat po pracach blacharskich i ostatnim ponownym malowaniu auto rozebrano do „gołej” ramy/ toczącego się podwozia, całkowicie przeprowadzono ponowne malowanie i w efekcie wygląda naprawdę fenomenalnie – z pierwszorzędnym wykończeniem powłoki lakierniczej. Pięknie postarzana czerwona skóra w środku ma cudowną patynę, dającą autu i oryginalny charakter, a niebieski dach z moheru jest w doskonałym stanie.
„Autocar” pisał jeszcze w 1953 roku: „Aston Martin DB2/ 4 to drogi samochód zaprojektowany tak, by trafiać w gusta prawdziwego znawcy samochodów sportowych, którego nie ograniczają względy finansowe”. Wraz z wprowadzeniem październikowego 1953 roku wariantu „2+2” dla DB2/ 4 Aston Martin rozszerzył atrakcyjność modelu o dotąd nietknięty, a coraz ważniejszy rynek: „entuzjastów samochodów sportowych z rodziną”. Modyfikacje umożliwiały uzyskanie dwóch sporadycznych miejsc z tyłu odpowiednich dla dzieci albo – alternatywnie – można było złożyć oparcia tylnych siedzeń, tworząc platformę bagażową, która ponad dwukrotnie zwiększała przestrzeń na ładunek. Dało to modelowi niespotykaną jak na owe czasy pojemność bagażową, a „The Motor” słynnie cytował: „DB2/ 4 może zgodnie z prawdą twierdzić, że jest najszybszym samochodem na świecie – zdolnym przewieźć dwie osoby wraz z miesięcznym bagażem”. Specyfikacja standardowa obejmowała 2, 6-litrowy silnik „VB6E” w wariancie Vantage o mocy 125 KM, ale już od początku 1954 roku montowano 3-litrowy silnik „VB6J” 140 KM, zapewniający prędkość maksymalną 118 mph i osiągnięcie 60 mph w około 11 sekund. To był jeden z najszybszych samochodów zbudowanych wówczas w Wielkiej Brytanii – z możliwością uzyskania 100 mph na trzecim biegu i około 120 mph jako maksimum – z zachwycającą dynamiką prowadzenia oraz komfortem rzadko spotykanym w autach o tak wysokich osiągach.
Jesteśmy naprawdę zachwyceni, mogąc zaoferować ten wyjątkowy samochód na rynek: oszałamiające, pięknie prezentujące się i świetnie prowadzące 2+2 grand tourer, idealny do regularnego użytkowania, na eventy oraz do dalekich tras.
