Opis
Mercedes-Benz 300 SL Roadster z 1959 r.
Nr podwozia: the details below77 Nr silnika: the details below19
• Zamówiony w fabryce przez amerykańskiego oficera wojskowego oddelegowanego do Europy, Petera C. Beera, za pośrednictwem genewskiego przedstawiciela Etoile Auto SA
• Pozostał w rękach pierwszego właściciela przez ok. 45 lat; obecny właściciel od 2012 r.
• Wykończony zgodnie z wersją fabryczną w kolorze DB190 Graphite Grey z czerwoną skórą; oba elementy w dużej mierze oryginalne
• Zarejestrowany przebieg 88 215 km (uważany za prawidłowy), z twardym dachem, radiem Becker Mexico, anteną Hirschmann oraz oryginalnymi dokumentami i książeczkami
• Przegląd przeprowadzony w grudniu 2025 r. przez eksperta ds. modelu 300 SL, Sebastiana Hoffmana z TÜV, potwierdza zgodność wszystkich numerów i ich oryginalność, z wyjątkiem fabrycznie wymienionej skrzyni biegów
• W październiku 2025 r. samochód przeszedł kompleksowy przegląd serwisowy w firmie HK Engineering o wartości 30 358 euro
• Zarejestrowany w Szwajcarii
„Rzadkie połączenie: wyjątkowe osiągi na drodze oraz luksus” – hasło reklamowe modelu 300 SL Roadster autorstwa jego dystrybutora w Stanach Zjednoczonych, firmy Studebaker-Packard Corporation, zgrabnie podsumowuje zalety nowego samochodu
Model 300 SL Roadster zastąpił legendarny „Gullwing” jako niezwykle kosztowny samochód sportowy marki Mercedes przeznaczony dla światowej elity motoryzacyjnej, debiutując podczas Salonu Samochodowego w Genewie w 1957 roku.
Ten model 300 SL Roadster z 1959 roku jest egzemplarzem o wysokim stopniu autentyczności, odebranym z fabryki przez jego pierwszego właściciela, Amerykanina Petera Christiana Beera, który, jak się uważa, był wówczas oficerem wywiadu w armii Stanów Zjednoczonych.
Zaledwie kilka lat później, już po powrocie do USA, Beer (1920–2005) nabył w czerwcu 1962 roku nowe Ferrari 250 GT SWB od Luigiego Chinettiego i do końca życia był właścicielem obu tych drogich samochodów sportowych, zabierając je ze sobą, gdy w 1970 roku przeniósł się do Wielkiej Brytanii.
Obecny szwajcarski właściciel nabył model 300 SL w marcu 2012 roku. Dzisiaj, mimo że samochód został poddany renowacji mechanicznej za czasów, gdy należał do Beera, pod względem estetycznym jest bardzo oryginalny – zachowała się znaczna część pierwotnego lakieru oraz czerwone skórzane wnętrze.
Dobrze zachowany samochód o przejrzystej historii własności, z twardym dachem i mnóstwem niezwykle rzadkich instrukcji obsługi – to przysłowiowy 300 Roadster „bez historii”, w jednej z najlepszych kombinacji kolorystycznych, nadający się do konkursów klasy konserwatorskiej najwyższego szczebla, ekskluzywnych wycieczek i codziennej przyjemności z jazdy.
Mercedes-Benz 300 SL Roadster
Zastąpienie kultowego i przełomowego coupé 300 SL „Gullwing” nie było zadaniem z dnia na dzień, zwłaszcza dla wymagających inżynierów firmy Daimler-Benz. Jednak powstały w ten sposób model 300 SL Roadster charakteryzował się osiągami zbliżonymi do wyścigowego „Gullwinga”, był nie mniej ekscytujący, a jednocześnie jeszcze bardziej praktyczny.
Firma Daimler-Benz zachowała słynną rurową ramę przestrzenną z poprzedniego modelu, ale zmodyfikowała ją tak, aby drzwi były łatwiej dostępne. Cechę charakterystyczną coupé – brak tradycyjnego bagażnika – rozwiązano dzięki nowemu zbiornikowi paliwa o mniejszej pojemności, który otaczał koło zapasowe, umożliwiając normalne przechowywanie bagażu. Elegancki dach z tkaniny chował się pod zgrabnym metalowym panelem za siedzeniami, a szyby były wyposażone w tradycyjne mechanizmy podnoszenia. Jako opcję oferowano twardy dach, czasami w kolorze nadwozia, a czasami w kontrastującym kolorze.
Nowy samochód był napędzany znanym z modelu 300 SL rzędowym silnikiem sześciocylindrowym z wtryskiem paliwa, ale przeprojektowane tylne zawieszenie zapewniło Roadsterowi lepszą przyczepność i większy komfort. Opcjonalny wałek rozrządu „Sport” z modelu Gullwing stał się wyposażeniem standardowym, zwiększając moc o 5 bhp do 215 bhp. W zależności od przełożenia tylnej osi osiągi były wiodące w tej klasie: brytyjscy testerzy odnotowali prędkość maksymalną 138 mph oraz przyspieszenie od 0 do 60 mph w 7, 8 sekundy.
Zaprojektowany przez Friedricha Geigera pod kierownictwem szefa działu projektowego Karla Wilferta, model 300 SL Roadster charakteryzował się pełnymi wdzięku liniami z nutką groźby, a słynne kwadratowe wyloty powietrza w kształcie „pudełka na jajka” po bokach samochodu miały teraz przedłużone chromowane listwy, które przechodziły w drzwi. Zamykana klapka wlewu paliwa znajdowała się po stronie kierowcy na tylnym błotniku.
Nowy samochód był mocny, drogi i egzotyczny, dzięki czemu natychmiast stał się ulubionym modelem przemysłowców, gwiazd filmowych i zamożnych sportowców na całym świecie. Kilka egzemplarzy Roadstera brało udział w wyścigach i rajdach. Sprzedawał się nawet lepiej niż model Gullwing: przed zakończeniem produkcji na początku 1963 roku fabrykę opuściło 1 858 egzemplarzy Roadstera. Podstawowy model 300 SL Roadster kosztował w momencie premiery w USA 10 950 dolarów, w porównaniu z Astonem Martinem DB4 za 9 770 dolarów, BMW 507 za 9 000 dolarów i Ferrari 250 GT California Spider za 11 600 dolarów. Wśród właścicieli znaleźli się Steve McQueen, Clark Gable, Yul Brunner, Tony Curtis, Gunther Sachs i oczywiście Juan Manuel Fangio.
Kolory są zawsze kwestią subiektywną, ale wszechobecna czerwień strażacka nie cieszy się popularnością, a srebrny jest zawsze bezpiecznym wyborem, podczas gdy odcienie zieleni, błękitu i ciemniejszych szarości znajdują się na szczycie listy życzeń większości kolekcjonerów: na przykład ten model 300 SL Roadster w kolorze Graphitgrau (grafitowa szarość), który został dostarczony jako nowy do Szwajcarii.
Ten samochód
Dokumenty towarzyszące samochodowi wskazują jako pierwszego właściciela Petera C. Beera, zamieszkałego przy 16 Rue Crespin w Contamines, ekskluzywnej dzielnicy w centrum Genewy. Badania przeprowadzone przez Kidstona pod koniec 2025 roku ujawniły, że jego pełne imię i nazwisko brzmiało Peter Christian Beer, urodzony w Wiedniu 15 października 1920 roku. Jego ojcem był Richard Beer, adwokat.
Żółty formularz „Commande d’un Véhicule” (formularz zamówienia pojazdu), datowany na 26 stycznia 1959 r. i wypełniony odręcznie w języku francuskim przez oficjalnego przedstawiciela Etoile Auto SA z Genewy, podaje cenę całkowitą w wysokości 32 500 DM (marki niemieckie) loco fabryka w Stuttgarcie. Beer wpłacił zaliczkę w wysokości 2 000 dolarów, aby zarezerwować samochód.
Ostateczna, maszynowo wydrukowana faktura firmy Daimler-Benz z dnia 17 lutego 1959 r. potwierdza cenę 32 500 DM wraz z następującymi dodatkowymi opłatami:
• Radio Becker Mexico (680 DM)
• Antena elektryczna (140 DM)
• 1 kg farby (10 DM)
• Płyn niezamarzający (48 DM)
• Carnet de Passage i inne dokumenty (100 DM)
• Ubezpieczenie OC na 3 miesiące (155, 90 DM)
Znajduje się tam jeszcze jedna adnotacja: „Sonderausführung USA”, czyli „wersja specjalna dla USA”. Potwierdzenie odbioru nr 33 (Empfangsbescheinigung nr 33) odnotowuje wpłatę w wysokości 25 000 DM, stanowiącą pozostałą kwotę do zapłaty.
Co ciekawe, w pierwotnym szwajcarskim zamówieniu „Commande d’un Véhicule” jako kolor nadwozia podano DB 190 Graphite Grey, a jako wykończenie wnętrza – skórę w kolorze 1060 Cream. Ostateczna faktura firmy Daimler-Benz, wystawiona około trzy tygodnie później, zawiera wpis „Polsterung Leder rot”: czerwona skórzana tapicerka. Pan Beer najwyraźniej w międzyczasie zmienił zdanie, a taka specyfikacja samochodu obowiązuje do dziś. Odnotowano również opony Continental Super Record oraz przełożenie tylnej osi wynoszące 3, 89.
Z naszych badań wynika, że w momencie zakupu Mercedesa Beer był wysokim rangą oficerem wywiadu w armii Stanów Zjednoczonych. Oryginalna niebieska książeczka serwisowa dołączona do roadstera 300 SL zawiera następujące odręczne wpisy:
358 mil. Serwis A. 16. 02. 1959. Daimler-Benz.
2 027 mil. Serwis B. Bez daty, McNey Motors, Waszyngton, DC, USA.
3 793 mil. Serwis D. Bez daty, Foreign Auto Service, 2612, Duke St, Alexandria, Wirginia, USA.
5 430 mil. Serwis C. Bez daty, Foreign Auto Service, 2612, Duke St, Alexandria, Wirginia, USA.
7 394 mil. Serwis D. Bez daty, Foreign Auto Service, 2612, Duke St, Alexandria, Wirginia, USA.
9 395 mil. Serwis C. Bez daty, Foreign Auto Service, Bethesda, Maryland, USA.
11 372 mil. Serwis E. Bez daty, Foreign Auto Service, Bethesda, Maryland, USA.
13 758 mil. Serwis C. Bez daty, Foreign Auto Service, Bethesda, Maryland, USA.
17 093 mil. Serwis C. Nieczytelne, ale z adnotacją „10 grudnia 63”.
19 543 mil. Serwis D. 21. 09. 1964 r. Nieczytelne.
20 784 mil. Serwis C. Nieczytelne, ale z adnotacją „5 czerwca 65”.
22 315 mil. Serwis E. Nieczytelne, ale z adnotacją „9 maja 65, NOWE OPONY”.
24 150 mil. Serwis C. Nieczytelne, ale z adnotacją „28. 07. 66”.
26 000 mil. Serwis D. Daimler-Benz, Untertürkheim, Niemcy. Z adnotacją „listopad 1970”.
26 800 mil. „Mar. Concess. (wymiana oleju)” – uznano, że chodzi o brytyjskiego dealera Ferrari, firmę Maranello Concessionaires – „10 grudnia 1970”.
Latem 1962 roku Peter Beer odebrał srebrne, stalowe Ferrari 250 GT SWB (podwozie nr 3487 GT) za pośrednictwem firmy Luigi Chinetti Motors z Nowego Jorku. Ferrari zostało zarejestrowane w stanie Wirginia 5 czerwca tego samego roku. Można zasadnie założyć, że Beer wraz ze swoim szarym roadsterem 300 SL przekroczył Atlantyk w ciągu mniej więcej roku od odebrania samochodu ze Stuttgartu. Historia tego Ferrari wskazuje na okresy przebywania w Wirginii, a następnie w Cleveland w stanie Ohio. Do 1970 roku Beer wraz ze swoim Mercedesem-Benz 300 SL Roadster i Ferrari 250 SWB przeniósł się do Wielkiej Brytanii, gdzie Amerykanin spędził resztę życia.
Roadster 300 SL, noszący obecnie brytyjski numer rejestracyjny „EMM 101J”, został sfotografowany podczas gruntownej przebudowy silnika i skrzyni biegów w grudniu 2008 roku. Nadwozie i wnętrze wydają się nienaruszone. Brytyjski dokument rejestracyjny z 2004 roku dla pojazdu „EMM 101J” potwierdza adres Beera jako 20 Broom Water West, Teddington TW11 – elegancką dzielnicę na przedmieściach w pobliżu Tamizy.
Peter Beer zmarł w Wielkiej Brytanii 17 kwietnia 2005 roku w wieku 84 lat. Tuż przed śmiercią, na początku XXI wieku, sprzedał samochód belgijskiemu dealerowi, który pamięta tego Amerykanina jako osobę przyjazną i pełną entuzjazmu, pomimo podeszłego wieku. Był on również właścicielem modelu Dino 246. Samochód został następnie ponownie sprzedany europejskiemu prywatnemu nabywcy, po czym trafił do niemieckiej firmy HK Engineering, specjalizującej się w danej marce i modelu, która odnowiła ten wciąż oryginalny, ale już nieco zużyty egzemplarz 300 SL.
Nasz szwajcarski klient, założyciel firmy typu family office i zagorzały kolekcjoner, nabył ten samochód od HK w marcu 2012 roku. Na fakturze sprzedaży widnieje adnotacja „1 Vorbesitzer” (jeden poprzedni właściciel) oraz „originale Laufleistung 80 000 km” (oryginalny przebieg 80 000 km).
W okresie, gdy samochód był własnością naszego klienta, był on poddawany niemal corocznej, dogłębnej i szczegółowej konserwacji przez wybitnego niemieckiego eksperta od modelu 300 SL – firmę HK, a regularną konserwację zapewniał specjalista ds. sprzedaży i serwisu z Zurychu, Lukas Hüni. Wartości licznika wynoszące 82 391 km w dniu 6 lipca 2016 r. oraz 85 743 km w dniu 9 sierpnia 2023 r. są zgodne z poprzednimi odczytami i pokrywają się z oświadczeniem firmy HK, że jest to odległość przejechana od momentu wyjazdu z fabryki. Obecnie licznik wskazuje 88 500 km.
Późnym latem 2025 r. firma HK przeprowadziła kompleksowy przegląd „gross”, który obejmował prace przy amortyzatorach, układzie hamulcowym, układzie kierowniczym i układzie chłodzenia. Zamontowano pięć nowych opon marki Continental. Rachunek z dnia 2 października 2025 r. opiewał na kwotę 30 358, 13 euro. Od tego czasu samochód przejechał niewielki dystans, dzięki czemu jest całkowicie „gotowy do jazdy” w rękach nowego właściciela.
Niezależna ekspertyza zlecona w grudniu 2025 roku przez firmę Kidston SA u Sebastiana Hoffmana, światowego eksperta ds. modelu 300 SL z TÜV – autorytatywnej niemieckiej organizacji badawczej – potwierdziła, że następujące elementy są oryginalne: numer podwozia, numer nadwozia, numer silnika, numer ramy, numer mechanizmu różnicowego, numery deski rozdzielczej i pokrywy schowka, numery obu przednich osi oraz numer przekładni kierowniczej. Skrzynia biegów to „oryginalna jednostka zamienna dostarczona przez Mercedes-Benz”.
Samochód posiada oryginalną czerwoną listę części zamiennych (Ersatzteilelist), instrukcję obsługi i katalog radia Becker, instrukcję obsługi anteny Hirschmann, czerwony katalog typu 300 SL Roadster >>A<< (podręcznik), zielony pierwszy niemiecki „Internationaler Zulassungsschein” (dowód rejestracyjny) z dnia 11 lutego 1959 r., czerwoną instrukcję obsługi typu 300 SL Roadster oraz niebieską książeczkę serwisową („Kundendienst”). Zobaczenie jednej lub dwóch z tych rzadkich książek jest czymś niezwykłym, a fakt, że każda z nich – w efekcie „kompletny zestaw” – pozostawała przy samochodzie przez 67 lat, jest czymś nadzwyczajnym. Lakier i skórzane wnętrze są w dużej mierze oryginalne. W zestawie znajduje się również komplet dopasowanych walizek, narzędzi oraz twardy dach.
Mercedes-Benz 300 SL, zarówno w wersji coupé, jak i roadster, od dawna uznawane są za „złoty standard” wśród samochodów kolekcjonerskich. W ostatnich latach pogłębiła się przepaść między nieoryginalnymi, codziennymi egzemplarzami o niejasnym pochodzeniu i kolorze a najlepszymi z najlepszych, w dobrym stanie, w specyfikacji „tak jak przy dostawie” i z nieprzerwaną historią. Dla tych, którzy poszukują właśnie takich egzemplarzy, jest to samochód idealny.
