Beschrijving
De Ferrari 599 GTO, onthuld in 2010, is een van de meest bijzondere machines ooit geproduceerd door het Maranello-merk—niet alleen vanwege zijn extreme prestaties, maar ook omdat het een directe schakel is tussen Ferrari's straatautomodellen en experimentele prototypes. Geïnspireerd door de exclusieve 599XX, een echt rollend laboratorium dat alleen op het circuit werd gebruikt, herleeft de GTO (Gran Turismo Omologata) een mythische naam in de geschiedenis van het merk, eerder toegekend aan slechts twee legendarische modellen: de 250 GTO uit de jaren 60 en de 288 GTO uit de jaren 80. Deze erfenis maakte duidelijk dat de 599 GTO geen gewone Ferrari zou zijn. In het hart van het model zit een natuurlijk ademende 6, 0-liter V12, afgeleid van de Enzo-motor en afgesteld om 670 pk te leveren bij 8. 250 tpm, wat het destijds de snelste op de weg bruikbare Ferrari maakte ooit op het Fiorano-circuit. De verhouding vermogen-gewicht is indrukwekkend, het resultaat van een gewicht van slechts 1. 605 kg, bereikt door intensief gebruik van koolstofvezel en andere lichtgewicht materialen. Acceleratie van 0 naar 100 km/ h in ongeveer 3, 3 seconden en een topsnelheid van bijna 335 km/ h bevestigen zijn brute karakter, dichter bij een raceauto dan bij een traditionele GT. Een van de elementen die het onderscheidt is de invoering van verschillende technologieën die rechtstreeks uit de racerij komen. De 599 GTO kreeg een F1-Trac tractiecontrolesysteem dat is afgesteld voor snellere reacties, koolstof-keramische CCM-remmen van de nieuwste generatie, een directer stuurgevoel en een zesversnellings-F1-transmissie met schakelingen die slechts 60 milliseconden duren. De aerodynamica werd grondig herzien: een grotere achterdiffusor, herontworpen luchtinlaten en een geoptimaliseerde voorsplitter zorgen voor grotere efficiëntie en stabiliteit bij hoge snelheden. Er zijn ook verschillende interessante curiosa. De 599 GTO werd geproduceerd in een beperkte oplage van 599 eenheden, die allemaal vrijwel meteen verkocht werden aan vaste klanten en verzamelaars. Een ander opmerkelijk detail: geluidsisolatie werd bewust verminderd om de bestuurder de natuurlijk ademende V12 in al zijn glorie te laten horen — een eigenschap bedoeld om de emotionele band met de auto te versterken. En hoewel de afkorting “GTO” historisch verwijst naar homologatie voor competitie, werd in dit geval de naam gebruikt als eerbetoon aan de geest van zijn voorgangers en niet aan enige regelgevende eis. In de geschiedenis van Ferrari vertegenwoordigt de 599 GTO het hoogtepunt van het tijdperk van grote vanzelfsprekend op intake werkende V12-motoren vóór de overgang naar hybride oplossingen en compactere motoren. Voor menig liefhebber wordt het beschouwd als Maranello's laatste puristische “roep” — een auto die traditie, innovatie en emotie in een zeldzame balans verenigt, zelfs in de exclusieve wereld van Ferrari.
