Beschrijving
Alfa Romeo was de enige autofabrikant uitgenodigd voor de Wereldtentoonstelling in Montreal, Canada in 1967. Ze werden gevraagd hun visie op “De ultieme droomauto” te presenteren. Dus als je denkt dat de Alfa Romeo Montreal gewoon als een conceptcar oogt – dat klopt helemaal!
Door het design kreeg de Montreal zoveel publiciteit dat Alfa Romeo zich verplicht voelde hem in productie te nemen, waarmee concurrenten als Ferrari en Fiat Dino, Citroën SM en anderen even flink moesten bijtanken. In de drie jaar vóór de start van de productie in 1970 zocht Alfa Romeo naar een motor die recht deed aan Bertone’s spectaculaire ontwerp. Als supercar kon hij niet geleverd worden met de simpele viercilinder 1, 6-liter Nord-motor uit de Giulia die in het concept zat. Bertone wilde dat hun conceptcars wél konden rijden, wat op zichzelf al bewonderenswaardig was.
De oplossing bleek redelijk voor de hand liggend: Alfa Romeo was net actief geworden in de sportwagenracerij met de beroemde Tipo 33-prototypes. Autodelta-baas en voormalig Ferrari-ingenieur Carlo Chiti had een V8 ontwikkeld met vier bovenliggende nokkenassen die tot 350 pk leverde. Voor de Montreal paste Alfa Romeo die motor road-usable aan: een fantastisch overvierkante 2, 6-liter V8.
Behalve mildere nokkenassen, kleinere kleppen en een lager compressieverhouding veranderde er weinig in de racemotor. Het bleef een 90° aluminium blok met hemisferische verbrandingskamers, droge olietoevoer en Spica-injectie via twee Bosch-brandstofpompen.
Een meesterwerk van een motor, vergelijkbaar met Maserati en Ferrari, maar dan duurzamer dankzij kostbare onderdelen uit de 33, zoals gesmede krukas en gelegeerde zuigers. 90% van het koppel is al beschikbaar bij 2. 700 tpm, wat ‘m ongelooflijk koppelrijk en makkelijk berijdbaar maakt, ondanks zijn racerij-DNA.
Alfa Romeo koos voor een ZF-vijfversnellingsbak met dog-leg en een erg korte eerste versnelling. Een slimme zet, want die bakken zijn roestvast én praktisch onverwoestbaar. Achter kreeg hij een sperdifferentieel en een extra koelsysteem voor de olie.
De technische snufjes zijn legio, maar één detail is weinig bekend: de Montreal kreeg een onovertroffen roestbescherming! Na de productie in Bertone’s kleine fabriek werden de carrosserieën naar de geavanceerde assemblagehal in Grugliasco (TO) gebracht. Daar kregen ze een zinkfosfaatbehandeling, gevolgd door meerdere kathodische lagen voordat ze in de klassieke kleur Verde Metallizzato werden gespoten. Dat gaf een roestbescherming die destijds ongekend was, totaal anders dan het gebruikelijke Alfa-roestimago uit de jaren ’70…
Klinkt dat duur? Dat was het ook! Voor de prijs van een Montreal kon je zowel een Jaguar E-Type Roadster als een Coupe kopen. Het is een prestatie dat ‘ie überhaupt in productie kwam. Tegenwoordig wordt de Montreal gezien als een icoon dankzij de bijzondere techniek en kwaliteit.
Deze specifieke auto kennen we goed: het was onze eigen auto in 1998. Hij ging destijds naar een fervente Alfisti, die de afgelopen 26 jaar uitstekend voor hem zorgde. In die periode kreeg de motor een complete revisie bij een gerenommeerde Duitse specialist, en ook remmen, wielophanging en brandstofsysteem werden onder handen genomen. Er werden weinig kilometers gemaakt, op een paar ritten naar internationale Montreal-clubbijeenkomsten na.
Onlangs onderging hij een grondige restauratie van carrosserie en interieur. De body werd volledig gestript tot kaal plaatwerk en vervolgens hoogwaardig gespoten in Verde Metallizzato. De herassemblage gebeurde met uiterste precisie, waardoor de auto eruitziet als nieuw. Samen met een prachtig interieur in hoogwaardig leer vinden wij dat deze Montreal echt uitzonderlijk is.
De auto wordt geleverd met een verse servicebeurt en is klaar om weer van de weg te genieten.
