Opis
Triumph Italia 2000 Numer 311 z zaledwie 330 wyprodukowanych Triumph Italii, ten niezwykle rzadki egzemplarz oparty na TR3B reprezentuje jedną z ostatnich i najbardziej pożądanych wersji fascynującego włoskiego grand tourera Triumpha. Wysłany z fabryki 20 lutego 1963 roku i wyposażony w fabrycznie montowany overdrive, później cieszył się opieką i uwagą znanego specjalisty Triumph Italia, zanim został przywrócony do pierwotnej specyfikacji, w tym oryginalnego schematu kolorystycznego. Niewielu samochodów ilustruje spotkanie brytyjskiej inżynierii i włoskiego coachbuildingu tak pięknie jak Triumph Italia 2000. Pomysł Salvatore'a Ruffino, dyrektora zarządzającego Triumpha i dystrybutora Standard CESAC we Włoszech, Italia była ambitną próbą połączenia sprawdzonych właściwości mechanicznych TR3 z elegancją i wyrafinowaniem współczesnego włoskiego stylu. Ruffino zwrócił się do Standard-Triumph o podwozie i komponenty mechaniczne, zlecając sławnemu Giovanniemu Michelottiemu stworzenie nadwozia. Produkcję powierzono Carrozzeria Vignale w Turynie, co zaowocowało pięknym coupé notchback, którego styl wykazuje więcej niż przygodne podobieństwo do następującego Triumph TR4. Rzeczywiście, wielu uważa Italię za ważny krok w rozwoju tego przełomowego modelu przez Michelottiego. Triumph Italia miał swoją premierę na Salonie Motoryzacyjnym w Turynie w 1958 roku z dużym uznaniem, a produkcja rozpoczęła się w 1959 roku. Elegancka stalowa karoseria, charakterystyczne detale i wyrafinowane proporcje coupé zamieniły znany pakiet mechaniczny TR3 w coś znacznie bardziej egzotycznego. Jak z dumą głosił oryginalny prospekt: "Włoskie nadwozie w najlepszym wydaniu, brytyjska tradycja w inżynierii samochodów sportowych w najlepszym wydaniu." Ostatecznie wyprodukowano około 330 egzemplarzy, co czyni Italię rzadkim samochodem nawet w momencie produkcji. Ten egzemplarz jest szczególnie znaczący, ponieważ podwozie TSF/ 520-LCOO to 311. wyprodukowany samochód i jeden z zaledwie 29 egzemplarzy zbudowanych na ostatniej platformie TR3B. Samochody oparte na TR3B korzystały z ulepszonych komponentów hamulcowych zawierających zaciski TR4, podczas gdy ten konkretny egzemplarz został również wyposażony z fabryki w overdrive i licznik prędkości w kilometrach dla rynku europejskiego. Jego certyfikat British Motor Industry Heritage Trust potwierdza, że podwozie z lewostronnym napędem zostało wysłane z fabryki Triumpha 20 lutego 1963 roku, przeznaczone dla warsztatów Vignale w Turynie. Dalsze dokumenty, w tym certyfikat datowania TR Register i certyfikat autentyczności podpisany przez Dr Salvatore'a Ruffino, dostarczają niezwykle silnych dowodów pochodzenia samochodu. Ostatnia partia 29 Italii opartych na TR3B ma swoją intrygującą historię. Gdy relacje między Standard-Triumph a Ruffino się pogorszyły, Ruffino zrezygnował ze stanowiska koncesjonariusza, a Standard-Triumph został zmuszony do odkupienia pozostałych samochodów. Zamiast sprzedawać je we Włoszech, firma zdecydowała się je wyeksportować do Stanów Zjednoczonych, gdzie były rozprowadzane przez różne salony w 1964 i 1965 roku. Ta Italia następnie trafiła w ręce amerykańskiego właściciela, będąc powiązana z Import Wholesalers, agentem Triumpha w Arlington w Wirginii. Faktury z tamtych czasów dokumentują jej konserwację w latach 60. i 70., podczas gdy późniejsze dokumenty śledzą jej własność przez kilku amerykańskich opiekunów, w tym członków rodziny Campbell i Douga Hoyта. Ostatecznie została nabyta przez Adriana Sinnotta, uznanego eksperta od Triumph Italia i właściciela słynnego zasobu AdrianSinnott. com poświęconego tej marce. Na tym etapie samochód pozostał wysoce kompletnym i wartościowym przetrwaniem, ale nieuchronnie oddalił się od swojej pierwotnej specyfikacji. Dlatego został wybrany do sympatycznej i wymagającej restauracji, podjętej w celu przywrócenia samochodu do stanu, w jakim wyglądałby, gdy był nowy. Restauracja nie miała na celu stworzenia przesadnie odrestaurowanego eksponatu wystawowego, ale raczej prawidłowej, użytecznej Italii. Podłogi i progi zostały wymienione, brakujące komponenty zostały pozyskane lub odtworzone, a samochód został przywrócony do oryginalnego schematu kolorystycznego. Hamulce, zawieszenie i overdrive zostały kompleksowo naprawione, podczas gdy układ wydechowy, przednia szyba i opony zostały wymienione. Silnik został już wcześniej przerewidowany przez poprzedniego właściciela i pozostawał w dobrym stanie roboczym, dlatego rozsądnie pozostawiono go w dużej mierze niezmieniony. Szczególną uwagę zwrócono na autentyczność. Chociaż niektóre historyczne dokumenty odnoszą się do tapicerki skórzanej, samochód nigdy nie był faktycznie tapicerowany w skórę i dlatego został ponownie tapicerowany w okresową, prawidłową winylową. Nawet niezwykłe układy bagażnika i zapasowego koła zostały starannie rozważone, z zachowaniem oryginalnych wyposażeń wszędzie tam, gdzie było to możliwe. Ostateczny rezultat to Italia, która łączy wizualną delikatność projektu Michelottiego z solidnym charakterem mechanicznym Triumph TR3B. Jego odnowione koła Dunlop z chromowanym drutem uzupełniają eleganckie nadwozie Vignale, podczas gdy czysty silnik i starannie...
