Opis
Ta pozycja zostanie wystawiona na aukcji organizowanej przez Iconic Auctioneers w ramach imprezy „The Iconic Sale” podczas targów NEC Classic Motor Show 2026 w sobotę 14 listopada w NEC w Birmingham, B40 1NT.
Opel Omega 3. 0 24V Evolution 500 był wysokowydajnym „modelem homologacyjnym”, produkowanym w latach 1991–1993 przez firmę Opel we współpracy z niemiecką firmą zajmującą się tuningiem i inżynierią samochodową, Irmscher, w celu zakwalifikowania się do niemieckiej serii wyścigowej DTM (Deutsche Tourenwagen Meisterschaft) i rywalizacji z BMW M3 Sport Evolution oraz Mercedes-Benz 190E Cosworth 2. 3-16/ 2. 5-16.
Chociaż zgodnie z przepisami grupy A DTM wymagano wyprodukowania 500 egzemplarzy, uważa się, że faktycznie ukończono jedynie około 330. Wszystkie oficjalne wersje drogowe miały kierownicę po lewej stronie i były pierwotnie przeznaczone na rynek niemiecki, co czyni je rzadszymi niż legendarny Lotus Omega.
Oficjalnie były one sprzedawane wyłącznie w jednym kolorze – Nova Black metallic – i wyposażone w charakterystyczny zestaw karoserii w stylu DTM z automatycznie wysuwającym się przednim splitterem i tylnym spojlerem. Przy dużej prędkości tylne skrzydło unosiło się, a przedni splitter wysuwał się w dół, co radykalnie poprawiało siłę docisku przy dużych prędkościach. Samochód jeździł na szerokich, 18-calowych, 10-ramiennych felgach aluminiowych Irmscher, schowanych pod subtelnie poszerzonymi, kanciastymi nadkolami, zaprojektowanymi tak, by pomieścić masywne opony wyścigowe na torach DTM.
Ten samochód drogowy bazował na standardowym modelu Omega 3000 24V, ale został gruntownie przeprojektowany przez firmę Irmscher z wykorzystaniem wytrzymałych, i wyposażono w nowy, kuty wał korbowy z ośmioma, a nie dwunastoma przeciwwagami, dzięki czemu masy poruszające się ruchem posuwisto-zwrotnym zostały ograniczone do minimum, co pozwoliło silnikowi wyścigowemu osiągać obroty bliskie 10 000 obr./ min. Zmodyfikowano również korbowody i tłoki, co sprawiło, że standardowy silnik stał się wyjątkowy, otrzymując nawet inny kod silnika. Moc samochodu drogowego wynosiła 227 bhp i 207 lb-ft, jednak pełne wersje wyścigowe osiągały ponad 400 bhp.
Samochody Omega zostały przygotowane do serii wyścigowej DTM przez firmę Irmscher, a kierowcami byli Strycek, Engstler, Schmickler i Haider; natomiast samochody zgłoszone przez Eggenbergera były prowadzone przez Niedzwiedzia i Ferte. Omega Volkera Strycka zajęła czwarte i szóste miejsce w 24-godzinnym wyścigu na Nürburgringu w 1992 i 1993 roku, ustępując jedynie Porsche.
Szacuje się, że zachowało się zaledwie około 130 egzemplarzy, a oferowany tutaj to prawdziwy „ocalały”, który uniknął udziału w jakichkolwiek zawodach. Prezentuje się bardzo dobrze i wydaje się niezwykle oryginalny, co prawdopodobnie wynika z faktu, że przez pewien czas znajdował się w prywatnej kolekcji w Portugalii.
Niezwykle rzadki i niedoceniany model homologacyjny, który pomógł ukształtować najbardziej emocjonujące w historii mistrzostwa samochodów turystycznych, oferowany w bardzo atrakcyjnej cenie wywoławczej.
